ປູ່ສອນຫຼານ (ກາພຍ໌ (໑) ໐໐໑. ຕົນຜູ້ຂ້າພຸທທະໂຄສາ---------ອາຈາຣຍ໌ນັກປຣາຊຍ໌ ໐໐໒. ສລາດເຫັນຄອງ--------------ມົ່ນໝອງພາຍໜ້າ ໐໐໓. ຈຶ່ກ່່າວກາພຍ໌ກ້າ--------------ໄວ້ຖ້າສອນຫຼານ ໐໐໔. ນິທານບ້ານນອກ-------------ຕ້ານບອກຄໍາພີຣ໌ ໐໐໕. ທີຄະນິກາຍ------------------ບອກຫຼາຍນິເທສ ໐໐໖. ໃນເຂຕສົງສາຣ---------------ຝູງລູກຫຼານຈື່ຈໍາເອົາໄວ້ ໐໐໗. ໃຜຈື່ໄດ້----------------------ເມື່ອໜ້າຍ່່ອມຍືນ ໐໐໘. ຫຼົວແລະຟືນ-----------------ຢ່່າເອົາຮອງນັ່ງ ໐໐໙. ເຊື້ອນັ່ງຕໍ່າ-------------------ຢ່່າໄດ້ນັ່ງສູງ ໐໑໐. ເຊື້ອລຸງຕາ------------------ໃຫ້ຢໍາປານແກ້ວ ໐໑໑. ປູ່່ສັ່ງແລ້ວ-------------------ຫຼານຫຼ້າຈື່ຈໍາ ໐໑໒. ທໍາເປັນຂຸນ------------------ໃຫ້ມີໃຈກວ້າງ ໐໑໓. ຢ່່າອວດອ້າງ-----------------ຄວາມຮູ້ບໍ່ຖາມ ໐໑໔. ຄວາມໃດງາມ---------------ຖາມຂຸນຜູ້ຮູ້ ໐໑໕. ມັກຫຼິ້ນຊູ້--------------------ໃຫ້ຖາມດອມເມັຍ ໐໑໖. ມັກເປັນເພັຍ----------------ໃຫ້ຖາມພີ່ນ້ອງ ໐໑໗. ໃຈໃສສ່ອງ------------------ກັນແລ້ວຈຶ່ງໄປ ໐໑໘. ໄມ້ລໍາດຽວ------------------ລ້ອມຮົ້ວບໍ່ໄຂວ່່່ ໐໑໙. ໄພ່່ບໍ່ພ້ອມ-------------------ແປງບ້ານບໍ່ເປັນ ໐໒໐. ເພິ່ນເຫັນໂຕ----------------ຢ່່າໂງຊັງຕອບ ໐໒໑. ບາດໂທສຕ້ອງ--------------ມັນປີ້ນໃສ່່ໂຕ ໐໒໒. ຄົນພາໂລ-------------------ຢ່າເອົາມາປຽບ ໐໒໓. ຢ່່າທຽບແທ້-----------------ຝູງນັ້ນບໍ່ດີ ໐໒໔. ຂ້າລັກໜີ-------------------ຢ່າເອົາຫຼາຍເທື່ອ ໐໒໕. ງ້ວນກິນເບື່ອ----------------ຢ່າໄວ້ໃນເຮືອນ ໐໒໖. ຄົນໃຈເບືອນ----------------ຢ່າເປັນພີ່ນ້ອງ ໐໒໗. ມັກຈັກເປັນລ້ອງຄ້ອງ--------ຄືກ່່ຽວສອງຄົມ ໐໒໘. ນໍ້າເຕັມໄຫ------------------ມອດໄຟບໍ່ໄດ້ ໐໒໙. ເພິ່ນນັ່ງໄຫ້------------------ໂຕຢ່່ານັ່ງຫົວ ໐໓໐. ກາຣຈໍາຕົວ------------------ຫາໃຜບໍ່ໄດ້ ໐໓໑. ຝູງເພື່ອນໃກ້----------------ເຂົາບໍ່ມີກົວ ໐໓໒. ເມັຍກັບຜົວ-----------------ຢ່າທໍາໃຈເຊື່ອ ໐໓໓. ບາດລາງເທື່ອ---------------ມັນເບື່ອໃຈຊັງ ໐໓໔. ຄວາມໂມຫັງ---------------ມັນມາແລ່່ນຕ້ອງ ໐໓໕. ພີ່ແລະນ້ອງ-----------------ບໍ່ແມ່່ນໃຈດຽວ ໐໓໖. ທຽວທາງໄກ----------------ຢ່າໄດ້ຂ້ຽວຄໍ່າ ໐໓໗. ໄປທາງຕໍ່າ-----------------ໃນປ່່າດົງຫຼວງ ໐໓໘. ເຂົາຄວາຍງົງ---------------ຢ່່າເຮັດດ້າມພ້າ ໐໓໙. ທັງສາດຄ້າງ---------------ຢ່່າໄດ້ປູເຮືອນ ໐໔໐. ຄົນຕາເບືອນ---------------ຢ່່າເອົາເປັນມິຕ ໐໔໑. ແນວງູພິສ------------------ຢ່່າໄດ້ວາງໃຈ ໐໔໒. ຄອຍເບິ່ງໄປ---------------ຈະເຫັນເມື່ອໜ້າ ໐໔໓. ຄັນຟັນຂວານ--------------ໃຫ້ຫຼຽວເບິ່ງຟ້າ ໐໔໔. ຄັນຍິງໜ້າ-----------------ຫຼຽວເບິ່ງປາຍປືນ ປູ່່ເນີ ໐໔໕. ເຖິງສາລາ-----------------ຢ່່າຈາເມັຍທ່່ານ ໐໔໖. ຄວາມຮູ້ນ້ອຍ--------------ຢ່າຜ່ານຄອງເມືອງ ໐໔໗. ຜົວເພິ່ນຍັງ----------------ຢ່່າຂານເປັນຊູ້ ໐໔໘. ໃຜມັກສູ້-------------------ໄປສູ່່ອະບາຍ ໐໔໙. ຕາຍເກີດມາ---------------ເປັນເວຣບໍ່ແລ້ວ ໐໕໐. ປູ່່ສັ່ງແລ້ວ------------------ຫຼານຫຼ້າຈື່ຈໍາ ໐໕໑. ທໍາອັນໃດ------------------ໃສ່່ໃຈອັນນັ້ນ ໐໕໒. ຊູ້ເຂັ່ຍຂ້າງ------------------ພັນຊັ້ນຢ່່າຫຼຽວ ໐໕໓. ທຽວທາງໄກ----------------ຫຼຽວຫຼັງຫຼຽວໜ້າ ໐໕໔. ຄຶດຊູ່່ຊັ້ນ--------------------ດີແລ້ວຈຶ່ງນອນ ໐໕໕. ຫົວຮຽງໝອນ---------------ຢ່າວອນຫາຊູ້ ໐໕໖. ຄຶດຮຸ່່ງຮູ້--------------------ຄໍາປູ່່ສັ່ງສອນ ໐໕໗. ນອນຍາມໜາວ-------------ກອດສາວເພິ່ນກຽດ ໐໕໘. ເພິ່ນຄຽດແລ້ວ--------------ຢ່່າໄດ້ກ່່າວໄຍ ໐໕໙. ໄຟລາມໄໝ້----------------ຢ່່າເອົາຝອຍໄປອ່່ອຍ ໐໖໐. ຊ້າງເພິ່ນຍ້ອຍ--------------ໃຫ້ຫຼີກແຕ່່ໄກ ໐໖໑. ສຽງສໄນ-------------------ດັງກວ່່າສຽງຄ້ອງ ໐໖໒. ຄຶດບໍ່ຖ້ອງ------------------ໃຫ້ໝັ່ນພຽນຖາມ ໐໖໓. ຄວາມມົວໝອງ-------------ຢ່າຖາມຜູ້ຄຽດ ໐໖໔. ກົບຂຽດຮ້ອງ---------------ຕ້ອງຫົວໃຈງູ ໐໖໕. ສາວຊູຊາຍ-----------------ເສັຍດາຍແຕ່່ຕ້າງ ໐໖໖. ເປັນແມ່່ຮ້າງ----------------ເຂົາຈຶ່ງຖາມຫາ ໐໖໗. ຄວາມໄກຕາ----------------ໃຫ້ຟັງດູຖີ່ ໐໖໘. ຄຶດພຸ້ນພີ້--------------------ບໍ່ແມ່່ນຄວາມດຽວ ໐໖໙. ທຽວສົງສາຣ----------------ມັນວຽນວົງສ໌ຮອບ ໐໗໐. ຮອກໄຕ່ໄມ້-----------------ລີງເຕັ້ນໄຕ່່ຂອນ ໐໗໑. ຈອນຟອນໄຕ່່ຮົ້ວ-----------ໝີເໝັ້ນບໍ່ຕີງ ໐໗໒. ລີງໂຕນໜີ------------------ຊະນີຮໍ່າຮ້ອງ ໐໗໓. ເຕາະຕ່່ອຍຕ້ອງ-------------ໜີຂຶ້ນເມື່ອພູ ໐໗໔. ຂອງສັດຕູ------------------ໃຫ້ດູປານແກ້ວ ໐໗໕. ຄວາມໝູ່່ນີ້-----------------ແລ້ວດ້ວຍປັນຍາ ໐໗໖. ຮັກເມັຍໂຕ-----------------ໃຫ້ຮັກລຸງຕາ ໐໗໗. ຮັກນາໂຕ-------------------ໃຫ້ຮັກພໍ່ບ້ານ ໐໗໘. ໃກ້ຫົວລ້ານ-----------------ຢ່າດ່ານົກກະຊຸມ ໐໗໙. ເພິ່ນຫຸມໂຕ-----------------ຢ່່າໂງທາງຕ່່າງ ໐໘໐. ຍ່່າງກາງບ້ານ---------------ຢ່່າຄາດເຄື່ອງຫຼາຍ ໐໘໑. ກາຍພຣະສົງຄ໌--------------ຍໍມືນົບໄຫວ້ ໐໘໒. ຄ້ຽວໝາກແລ້ວ-------------ເອົານວດມາສີ ໐໘໓. ໄດ້ເມັຍຜູ້ດີ-----------------ປານແກ້ວຄູນລ່່າງ ໐໘໔. ໄດ້ເມັຍຜູ້ຊ່່າງ--------------ປານແກ້ວຄູນເຮືອນ ໐໘໕. ໄດ້ເມັຍຜູ້ບິດເບືອນ---------ປານກຸມໝູໃນຄອກ ໐໘໖. ໄດ້ເມັຍຜູ້ປາກຝອກ---------ປານແກ່່ໄມ້ທາງປາຍ ໐໘໗. ເປັນຜູ້ຊາຍ-----------------ຢ່່າຊຸຂາຍໂຂ່ຍ ໐໘໘. ຢ່່າໄດ້ເຮັດໂຈດໂລດ--------ດັ່ງຂ້າຂາຍໂສມ ໐໘໙. ຢ່່າໄດ້ເຮັດໂລງໂຫຼງ--------ສເມີຄົນຜີບ້າ ໐໙໐. ຢ່່າໄດ້ເຮັດງົ້ວເງັ້ຍ----------ສເມີຂ້າຫຼົງທາງ ໐໙໑. ເຖິງຍາມຄໍ່າ---------------ຢ່່ານັ່ງຫົນທາງ ໐໙໒. ເດິກກາງຄືນ---------------ຢ່່າຊຸທ່່ຽວບ້າານ ໐໙໓. ເຂົ້າເຖື່ອນກວ້າງ-----------ລ້ຽງໝູ່່ໝູໝາ ໐໙໔. ຕົກໝູ່່ຂຸນ------------------ຊ່່ອຍຂຸນເກືອມ້າ ໐໙໕. ຕົກໝູ່່ຂ້າ------------------ຊ່່ອຍຂ້າພາຍໂຊນ ໐໙໖. ຕົກໝູ່່ໂຈຣ----------------ຊ່່ອຍຫາມໄຫເຫຼົ້າ ປູ່່່ເນີ ໐໙໗. ເປັນຄົນປຽບ---------------ນົກເຈົ່າງອຍໜອງ ໐໙໘. ຢ່່າປຸນປອງ----------------ນົກຍາງຂາວລ້ວນ ໐໙໙. ບາດແກ່່ຖ້ວນ--------------ມັນບໍ່ມີເລິງ ໑໐໐. ເປັນຄົນຊາຍ---------------ຮໍ່າເພິງໃຫ້ຖ່່່ອງ ໑໐໑. ເປັນດັ່ງຈ້ອງ----------------ຫຸບແລ້ວແດດມາ ໑໐໒. ເປັນຄົນໃນໂລກາ----------ຢ່າທຽມຕົ້ນເດື່ອ ໑໐໓. ມີໝາກເຮື້ອ---------------ຢູ່ທີ່ແຄມຊົລ ໑໐໔. ມັນມີຜົລ------------------ສຸກແດງເຮືອງເຮື່ອ ໑໐໕. ບໍ່ຫາເມື່ອ------------------ມັນບໍ່ຫາຍາມ ໑໐໖. ຄົນທຽວທາງ--------------ເຫັນໄກຍິນຍາກ ໑໐໗. ບາຍໃສ່່ປາກ--------------ມັນບໍ່ມີຫວານ ໑໐໘. ສົ້ມບໍ່ຫວານ---------------ຄະຊາມເຮືອງເຮື່ອ ໑໐໙. ໝາກເດື່ອນັ້ນ-------------ດູອາຈດົກໜາ ໑໑໐. ແມງມີ່ມາ-----------------ເກີດໃນເຫຼືອລົ້ນ ໑໑໑. ສຸກແຕ່ຕົ້ນ----------------ເຖິງເທົ້າຮອດປາຍ ໑໑໒. ເປັນຄົນຊາຍ--------------ຮໍ່າເພິງໃຫ້ຖີ່ ໑໑໓. ຢ່່າໄດ້ເຮັດສັ້ນໆ-----------ຈໍາຈັ້ນບໍ່ດີ ໑໑໔. ອັນບໍ່ດີ--------------------ມີສາມສີ່ຫ້າ ໑໑໕. ມີເຮືອນ-------------------ບໍ່ມີຝາ ນັ້ນກໍບໍ່ດີໜຶ່ງ ໑໑໖. ມີນາ----------------------ບໍ່ມີຮ່ອງ ນັ້ນກໍບໍ່ດີໜຶ່ງ ໑໑໗. ມີປ່່ອງ---------------------ບໍ່ມີຝາອັດ ນັ້ນກໍບໍ່ດີໜຶ່ງ ໑໑໘. ມີວັດ----------------------ບໍ່ມີພຣະສົງຄ໌ ນັ້ນກໍບໍ່ດີໜຶ່ງ ໑໑໙. ມີຖົງ----------------------ບໍ່ມີບ່່່ອນຫ້ອຍ ນັ້ນກໍບໍ່ດີໜຶ່ງ ໑໒໐. ແຄນດວງດຽວ-------------ໝໍລໍາພໍຮ້ອຍ ນັ້ນກໍບໍ່ດີໜຶ່ງ ໑໒໑. ຂ້ອຍຜູູ້ດຽວ----------------ເຈົ້າເຮືອນສິບຄົນ ນັ້ນກໍບໍ່ດີໜຶ່ງ ໑໒໒. ເຮືອລໍາດຽວ---------------ໄປໃສໝົດບ້ານ ນັ້ນກໍບໍ່ດີໜຶ່ງ ໑໒໓. ຢ້ານຜອກພົ້ນ--------------ມາແລ່່ນຊູນຕໍ ນັ້ນກໍບໍ່ດີໜຶ່ງ ໑໒໔. ເພິ່ນບໍ່ຂໍ-------------------ໂຕເຫຼົ່າໄປໃຫ້ ນັ້ນກໍບໍ່ດີໜຶ່ງ ໑໒໕. ບາດໃຫ້ແລ້ວ--------------ຄ້າງຢູ່່ເອີມເຍີມ ນັ້ນກໍບໍ່ດີໜຶ່ງ ໑໒໖. ອັນຖ່່ອຍຮ້າຍ--------------ຫ້າສີ່ສາມ ໑໒໗. ເພິ່ນບໍ່ເອີ້ນ-----------------ໂຕຫາກມາຂານ ນັ້ນກໍຖ່່ອຍໜຶ່ງ ໑໒໘. ເພິ່ນບໍ່ວານ-----------------ໂຕຫາກມາຊ່່ອຍ ນັ້ນກໍຖ່່ອຍໜຶ່ງ ໑໒໙. ເພິ່ນບໍ່ໃຫ້------------------ໂຕຊໍ້າລັກເອົາ ນັ້ນກໍຖ່່ອຍໜຶ່ງ ໑໓໐. ບ່່ອນໂຕເຊົາ----------------ພາໂລຂີ້ໃສ່່ ນັ້ນກໍຖ່່ອຍໜຶ່ງ ໑໓໑. ຕື່ນມື້ເຊົ້າ-------------------ຂີ້ໃສ່່ທາງຫຼວງ ນັ້ນກໍຖ່່ອຍໜຶ່ງ ໑໓໒. ເວົ້າຕຶກຕວງ----------------ວ່່າເພິ່ນເປັນຮ້າຍ ນັ້ນກໍຖ່່ອຍໜຶ່ງ ໑໓໓. ຍ້່າຍຄວາມເວົ້າ-------------ຍໍຍ້ອງແຕ່່ໂຕ ນັ້ນກໍຖ່່ອຍໜຶ່ງ ໑໓໔. ເວົ້າໂມໂຫ-----------------ຍົກໂຕແຫງນຂຶ້ນ ນັ້ນກໍຖ່່ອຍໜຶ່ງ ໑໓໕. ເວົ້າຊື້ນລື້ນ-----------------ເຮັດໜ້າບໍ່ອາຍ ນັ້ນກໍຖ່່ອຍໜຶ່ງ ໑໓໖. ໂຕຜູ້ຕໍ່າເວົ້າຈູງຜູ້ສູງ--------ບາດໂຕຈູງມັນຊໍ້າບໍ່ແລ່່ນ ນັ້ນກໍຖ່່ອຍໜຶ່ງ ໑໓໗. ໂຮມເຂົ້າກັນ----------------ມີສາມສີ່ຫ້າ ໑໓໘. ທ້າວກໍ່າພ້າ-----------------ຫຼານຫຼ້າສີ່ຊາຍ ໑໓໙. ອະທິບາຍ------------------ຄໍາສອນກູປູ່່ ໑໔໐. ໃຫ້ຮູ້ຮີຕ--------------------ຄອງຢູ່່ຄອງກິນ ໑໔໑. ຫຼອນເປັນຄົນ---------------ເປັນຂຸນກັບເຈົ້າ ໑໔໒. ເຮືອລໍານ້ອຍ----------------ແຮງຮົ່ວແຮງເຕັມ ໑໔໓. ເກືອໃສ່່ໃນ------------------ແຮງເຄັມແຮງຈືດ ໑໔໔. ລາງເທືອມືດ----------------ລາງເທືອສ່່ອງແສງ ໑໔໕. ນໍ້າບົກແຫ້ງ-----------------ມົດໄດ້ກິນປາ ໑໔໖. ນໍ້າມາກມາ-----------------ປາໄດ້ກິນມົດ ໑໔໗. ກົດເຂົ້າຫັ້ນ-----------------ມີຫ້າສີ່ສາມ ໑໔໘. ຝູງນົງຮາມ-----------------ຈື່ຈໍາເມື່ອໜ້າ ໑໔໙. ເປັນກໍ່າພ້າ-----------------ຢ່່າໃຫ້ເພິ່່ນຊັງ ໑໕໐. ປຸກເຄຫັງ------------------ຢ່່າໃຫ້ໃກ້ກວ່່ານ ໑໕໑. ປຸກເຮືອນຮ້ານ---------------ຢ່່າໃກ້ທາງຫຼວງ ໑໕໒. ບ່່ອນໃດຂວງ-----------------ຢ່່າໄດ້ໄປຕ້ອງ ໑໕໓. ຮັກພີ່ນ້ອງ-------------------ຝູງໝູ່່ວົງສາ ໑໕໔. ຮັກລຸງຕາ--------------------ອາອາວເຊື້ອໂຄດ ໑໕໕. ເສື້ອຜ້າຫົ່ມ------------------ຢ່່າເລີກຈາກຄີງ ໑໕໖. ໄດ້ເມັຍຜູ້ດີ------------------ເໝືອນສົບໄຖຂາງ ໑໕໗. ເມັຍເປັນນາງ----------------ຜົວນຸ່່ງຜ້າໃໝ່່່ ໑໕໘. ນາແຮງໃຫຍ່່----------------ກ້າຊໍ້າແຮງເຫຼືອ ໑໕໙. ໄດ້ເມັຍບໍ່ດີ------------------ເໝືອນສົບໄຖຫັກ ໑໖໐. ເມັຍປາກກັກໆ---------------ຜົວນຸງຜ້າພ້ອຍ ໑໖໑. ນາແຮງນ້ອຍ----------------ກ້າຊໍ້າບໍ່ພໍ ໑໖໒. ໄປຂໍກິນ---------------------ຊູ່່ວັນເພິ່ນເວົ້າ ໑໖໓. ເມັຍເຂົ້າບ້ານ----------------ໝາເຫົ່າແຊວໆ ໑໖໔. ເມັຍວອນຢ່່າຍິນ-------------ເຮັດກິນຢ່່າຄ້ານ ໑໖໕. ຄົນເຂົ້າບ້ານ-----------------ຢ່່າຕ້ານຄວາມອາຍ ໑໖໖. ເປັນຄົນຊາຍ-----------------ຢ່່າຊຸຄຶດໃກ້ ໑໖໗. ເປັນບ່່ອນໄດ້-----------------ຢ່່າໃຫ້ເສັຍຄຸນ ໑໖໘. ເພິ່ນທໍາບຸນ------------------ໂຕຢ່່າທໍາບາບ ໑໖໙. ໄປອາບນໍ້າ------------------ວັງໃຫຍ່່ສີຂາ ໑໗໐. ສະຫົວເສັຍ-------------------ຫາຍຄໍາໂສກເສົ້າ ໑໗໑. ແລ້ວຈຶ່ງເວົ້າ------------------ຄໍາບຸນຄໍາທານ ໑໗໒. ໃຫ້ລູກຫຼານ------------------ຈື່ຈໍາເອົາໄວ້ ໑໗໓. ໃຜຜູ້ໄດ້---------------------ໃຫ້ເວົ້າສືບໄປ ໑໗໔. ເປັນຄົນໃນ------------------ໃຫ້ຮຽນຄວາມຮູ້ ໑໗໕. ເຮັດຊູ່່່ລູ້----------------------ເຂົາບໍ່ມີຢໍາ ໑໗໖. ເຮັດຊໍາງໍາ-------------------ເຂົາບໍ່ມີຢ້ານ ໑໗໗. ໄປທ່່ຽວບ້ານ-----------------ໃຫ້ເບິ່ງຫົນທາງ ໑໗໘. ຄົນຕາຟາງ------------------ໃຫ້ຫຼີກເພິ່ນກ່່ອນ ໑໗໙. ບ່່່ອນຜູ້ໃຫຍ່່-----------------ຢ່່່າໄດ້ໄປແທນ ໑໘໐. ເພິ່ນຫວງແຫນ---------------ຢ່່າໄດ້ໄປຕ້ອງ ໑໘໑. ຂອງພີ່ນ້ອງ------------------ຢ່່່າໄດ້ໄປຂໍ ໑໘໒. ບ່່ອນບໍ່ພໍ---------------------ມັນຮູ້ຜິດແຜກ ໑໘໓. ເວົ້າແຫກບ້ານ---------------ມັນບໍ່ມີເຮືອງ ໑໘໔. ເວົ້າແຫກເມືອງ--------------ມັນເປັນສູນຍ໌ເສົ້າ ໑໘໕. ງາມແຕ່່ເຂົ້າ-----------------ເຮັດນາສອງເໝືອງ ໑໘໖. ແຕ່່ລະເມືອງ----------------ມີເຈົ້າຜູ້ໜຶ່ງ ໑໘໗. ລໍ້າກວ່່ານັ້ນ------------------ນ້ອຍຜ່່ອນກັນລົງ ໑໘໘. ເງິນເຕັມຖົງ------------------ຢ່່າເວົ້າອວດອ້າງ ໑໘໙. ຜູ້ເພິ່ນກວ້າງ----------------ມີມາກກວ່່າໂຕ ໑໙໐. ໃຈໂມໂຫ-------------------ພາໂລມັກມາກ ໑໙໑. ປາກໄປກ່່ອນ---------------ມັນຮູ້ເປັນກັມມ໌ ໑໙໒. ບໍ່ເຮັດນໍາ-------------------ມັນຮູ້ເປັນບາບ ໑໙໓. ບໍ່ຮາບພາບ----------------ເມື່ອໜ້າເມື່ອຫຼັງ ໑໙໔. ເພິ່ນຊັງໂຕ-----------------ໝັ່ນທຽວໄປເວົ້າ ໑໙໕. ບ້ານສູນສ໌ເສົ້າ--------------ມີເຖົ້າຫຼາຍຄົນ ໑໙໖. ຢູ່່ຫຼາຍຄົນ-----------------ມັນດີກວ່່ານ້ອຍ ໑໙໗. ເວົ້າຈ້ອຍຈັ້ນ----------------ມັນອຸ່່ນມັນນັນ ໑໙໘. ຢູ່່ນໍາກັນ--------------------ມີຄຸນພັນສິ່ງ ໑໙໙. ຄຸນໜຶ່ງນັ້ນ-----------------ຂ້າມນໍ້າພາຍເຮືອ ໒໐໐. ຄຸນໜຶ່ງນັ້ນ-----------------ເຫັນເສືອຮ້ອງບອກ ໒໐໑. ຄຸນໜຶ່ງນັ້ນ-------------------ຈົບເພທຄຣູບາ ໒໐໒. ຄຸນໜຶ່ງນັ້ນ-------------------ຣາຊາຍົສໃຫຍ່່ ໒໐໓. ຄຸນໜຶ່ງນັ້ນ--------------------ໄດ້ແກ່່ຫົນທາງ ໒໐໔. ຄຸນໜຶ່ງນັ້ນ-------------------ໄດ້ວາງຂອງຝາກ ໒໐໕. ຄຸນໜຶ່ງນັ້ນ-------------------ໄດ້ປາກຢືມຂອງ ໒໐໖. ຄຸນໜຶ່ງນັ້ນ-------------------ຜິປອງຂໍໄຂ່່ ໒໐໗. ຄຸນໜຶ່ງນັ້ນ-------------------ໄດ້ໃຊ້ເບິ່ງຕາ ໒໐໘. ປູ່່ຜຍາ-----------------------ຈາແຕ່່ພໍເວົ້າ ໒໐໙. ເວົ້າຈ້ອຍຈັ້ນ-----------------ບອກແຕ່່ພໍຄຽງ ໒໑໐. ອັນໃດພຽນ-------------------ມີຄຸນພັນເສສ ໒໑໑. ຕັ້ງສັງເກຕ--------------------ມັນຕັ້ງຍາວໄກ ໒໑໒. ຕະໂຕຕັ້ງ---------------------ຈາໄປບົທໃໝ່່ ໒໑໓. ຫຼານໃຫຍ່່ແລ້ວ----------------ໃຫ້ຈື່ຄໍາສອນ ໒໑໔. ເປັນອາພອຣ------------------ນິຄົມບ້ານນອກ ໒໑໕. ຢູ່່ຂອກເຂຕ-------------------ຄາວເມື່ອຄາວຄືນ ໒໑໖. ຄຸນເຂົາມີ---------------------ນໍາກັນຮ້ອຍສິ່ງ ໒໑໗. ຄຸນໜຶ່ງນັ້ນ--------------------ຝາກຊ້າງກັບຄວາຍ ໒໑໘. ຄຸນໜຶ່ງນັ້ນ--------------------ໄປກ່່າຍແວ່່ຈອດ ໒໑໙. ຄຸນໜຶ່ງນັ້ນ--------------------ຮອດແລ້ວຄໍ່ານອນ ໒໒໐. ຄຸນໜຶ່ງນັ້ນ--------------------ໄປວອນຂໍເຂົ້າ ໒໒໑. ຄຸນໜຶ່ງນັ້ນ---------------------ໄປເວົ້າຂໍເກືອ ໒໒໒. ຄຸນໜຶ່ງນັ້ນ---------------------ຢືມເຮືອຂ້າມນໍ້າ ໒໒໓. ຄຸນໜຶ່ງນັ້ນ---------------------ຢືມຊໍ້າທັງພາຍ ໒໒໔. ບາດໂຕກາຍ-------------------ເປັນທາງຫຼາຍເສັ້ນ ໒໒໕. ເວັ້ນບໍ່ໄດ້----------------------ຊໍ້າເຫຼົ່າຄືນຖາມ ໒໒໖. ເປັນຄວາມງາມ----------------ບອກທາງໃຫ້ຊື່ ໒໒໗. ຈື່ໄດ້ແລ້ວ----------------------ຈຶ່ງໄດ້ໄຕ່່ໄປ ໒໒໘. ຕາມວິສັຍ----------------------ພາຍໂຕໄປໜ້າ ໒໒໙. ທ້າວກໍ່າພ້າ--------------------ຫຼານຫຼ້າສີ່ຊາຍ ໒໓໐. ອະທິບາຍ---------------------ປູ່່ສອນສັ່ງໄວ້ ໒໓໑. ຄຶດຊອກໃຊ້-------------------ຈຶ່ງໄດ້ຈຶ່ງເຫັນ ໒໓໒. ຕາເວັນເຢັນ-------------------ຍາມແລງຕົກຕໍ່າ ມາແລ້ວ ໒໓໓. ຕາເວັນຄໍ່າ--------------------ໃຫ້ເຈົ້າໄຫວ້ວອນ ໒໓໔. ດອກໄມ້ຊອນ-----------------ທຽນຕາມຕິດໄຕ້ ໒໓໕. ນົບນ້ອມໄຫວ້-----------------ກົກໄມ້ເທິງຫົວ ໒໓໖. ນົບຮອດຕົວ------------------ອິນທ໌ພົມຢູ່່ຟ້າ ໒໓໗. ເທບພະດາ-------------------ຫຍ່່ອມຫຍ້າແລະຢູ່່ພູເຂົາ ໒໓໘. ທັງຮົ່ມເງົາ--------------------ບ່່ອນໂຕເຊົາຢູ່ ໒໓໙. ນົບໃຫ້ຄູ່່---------------------ນາງທໍຣະນີ ໒໔໐. ຄຸນເພິ່ນມີ--------------------ອະນັນເຫຼືອລົ້ນ ໒໔໑. ຂໍໃຫ້ພົ້ນ---------------------ພາວະໂພຍພັຍ ໒໔໒. ສັຕວ໌ຕົວໃດ------------------ຫາກມາທ່່່ຽວທ່່ອງ ໒໔໓. ໄວ້ໃນຫ້ອງ------------------ນາງທໍຣະນີ ໒໔໔. ຝາກອິນຊີຍ໌-----------------ປະໄວ້ມົ້ມຮຸ່່ງ ໒໔໕. ຕື່ນຮຸ່່ງເຊົ້າ-------------------ຫຸງເຂົ້າຫຸງປາ ໒໔໖. ເອົາບູຊາ--------------------ນົບຫາຄຸນແກ້ວ ໒໔໗. ບູຊາແລ້ວ-------------------ຈຶ່ງພ້ອມກັນກິນ ໒໔໘. ເມື່ອຈັກໄປ------------------ໃຫ້ຍໍມືໄຫວ້ ໒໔໙. ລາຮົ່ມໄມ້-------------------ນາງທໍຣະນີ ໒໕໐. ຂໍໃຫ້ມີ----------------------ຣິທທີແກ້ກ້າ ໒໕໑. ເປັນດັ່ງພ້າ------------------ເຄັ່ນໃໝ່່ຄົມບາງ ໒໕໒. ໄປຕາມທາງ----------------ຕາຫຼຽວແນວປ່່າ ໒໕໓. ຫຼຽວໄປຄວ່່າ----------------ຄົບບ່່່ອນຂອງກິນ ໒໕໔. ເກີດເທິງດິນ----------------ເຫັດຫາວດອກຫວ້ານ ໒໕໕. ໄປເຖິງບ້ານ----------------ໃຫ້ຮ້ອງໃຫ້ຂໍ ໒໕໖. ໃຫ້ຍໍມື---------------------ຂຶ້ນເທິງຫວ້າງຄິ້ວ ໒໕໗. ເຫັນເພິ່ນຫິ້ວ---------------ແມ່ນສິ່ງຂອງກິນ ໒໕໘. ເພິ່ນຢູ່່ດິນ------------------ໃຫ້ເຈົ້ານັ່ງເວົ້າ ໒໕໙. ແມ່່ນຜູ້ເຖົ້າ-----------------ຄົນບຸນນັກປຣາຊຍ໌ ໒໖໐. ຜູ້ສລາດ-------------------ເພິ່ນໃຫ້ທານຫຼາຍ ໒໖໑. ຜູ້ອິນັງ---------------------ຄົນດາຍໃຫ້ໜ້ອຍ ໒໖໒. ເຈົ້າຢ່່າຄ້ອຍ---------------ແຄງປາກແຄງໃຈ ໒໖໓. ຂໍໄປໄກ--------------------ຈັກໄດ້ເມືອໜ້າ ໒໖໔. ພົບບາດຫຼ້າ----------------ແມ່ນຄົນຍິງສາວ ໒໖໕. ສົມພໍພາວ------------------ພຽງໂຕເອີ້ນນ້ອງ ໒໖໖. ຢູ່່ໃນຫ້ອງ------------------ແກ່່່ພໍປະມານ ໒໖໗. ໃຫ້ຫຼານເອີ້ນ---------------ແມ່່ເຖົ້າຫົວນາຍ ໒໖໘. ພົບຄົນຊາຍ----------------ຫົວຂາວຜົມຫງອກ ໒໖໙. ປູ່່່ບອກໄວ້-----------------ໃຫ້ເອີ້ນຫົວຕາ ໒໗໐. ພົບພຣະຍາ----------------ໃຫ້ວ່່າຈອມເຈົ້າ ໒໗໑. ຂໍທານເຂົ້າ-----------------ໄປໃສ່່່ແລງງາຍ ໒໗໒. ເຫັນຄົນຊາຍ---------------ຫິ້ວກາຍຢ່່່າຊ້າ ໒໗໓. ເຫັນເມືອໜ້າ---------------ຂໍຂົບຂໍກິນ ໒໗໔. ຢ່່າຖວິລ--------------------ລັກຫຼອນເພື່ອນຄູ່່ ໒໗໕. ໄປຮອດໝູ່-----------------ໃຫ້ສູ່່ກັນກິນ ໒໗໖. ຢ່່ານິນທາ------------------ຕິຕຽນວິວາທ ໒໗໗. ຢ່່າອົງອາຈ-----------------ປະມາທຄົນຊາຍ ໒໗໘. ມັນຫາກກາຍ--------------ເໝືອນໂຕທຸກບ່່ອນ ໒໗໙. ຢ່່າຜ່່ອນຊໍ້າ----------------ຖືຕໍ່າຮໍລົງ ໒໘໐. ຊາຍປະສົງ----------------ບຸນຫຼາຍເຫຼືອມາກ ໒໘໑. ບໍ່ຢາກປາກ---------------ເໝືອນເຈົ້າເຕເມ ໒໘໒. ຄົນສັພເພ-----------------ຢ້ານມາຣຟູເຟື້ອ ໒໘໓. ເພິ່ນຫາກເຮື້ອ------------ເຫັນໝໍ້ນະຣົກ ໒໘໔. ຢ້ານຄົນຕົກ--------------ອະນັນຕ໌ເຫຼືອລົ້ນ ໒໘໕. ຢ້ານປາກພົ້ນ-------------ຍໍເພິ່ນຍໍໂຕ ໒໘໖. ອຸປະໂສ-----------------ອຸປະໄສໄວ້ກ່່ອນ ໒໘໗. ປູ່່່ຊິເວົ້າ------------------ບັ້ນບ່່່ອນມັນຮອມ ໒໘໘. ໃຫ້ເຈົ້າຊອມ-------------ສັຕວ໌ງູຍາວຍິ່ງ ໒໘໙. ບໍ່ມີຕິ່ນ------------------ມືຕີນບໍ່ມີ ໒໙໐. ຄວາຄີໄປ---------------ມັນໄວປານມ້າ ໒໙໑. ປູໄປຄ້າ-----------------ມັນບໍ່ມີຫົວ ໒໙໒. ມີແຕ່່່ຕົວ----------------ແບນຕີນໄປໄດ້ ໒໙໓. ນົກຈັບໄມ້--------------ແມ່່່ໄກ່່່ແມ່່່ກາ ໒໙໔. ນົມບໍ່ມີ-----------------ລ້ຽງລູກຍັງໃຫຍ່່ ໒໙໕. ສັຕວ໌ຕົວໃດ-------------ບໍ່ມີກະດູກ ໒໙໖. ເອົາໄຍຜູກ--------------ເປັນຍຸ້ງຮໍ່ໂຕ ໒໙໗. ໂພທິສັຕວ໌---------------ເກີດມາປາງກ່່່່ອນ ໒໙໘. ບໍ່ຮ່່່່ອນອ້າງ-------------ອວດເວົ້າຍໍສູງ ໒໙໙. ບຸນຫາກຈູງ-------------ໄປຫາຈຶ່ງໄດ້ ໓໐໐. ຕັ້ງທ່່່່ຽງໄວ້--------------ມີສິລສີ່ຕົວ ໓໐໑. ບໍ່ຂ້າສັຕວ໌------------------ມາກິນກັບເຂົ້າ ໓໐໒. ຂອງມີເຈົ້າ------------------ບໍ່ໄດ້ປອງເອົາ ໓໐໓. ເມັຍຂອງເຂົາ---------------ບໍ່ໄດ້ຈັບຕ້້ອງ ໓໐໔. ບໍ່ກ່່ຽວຂ້ອງ-----------------ຄໍາລ່່າຍຕົວະພາງ ໓໐໕. ສິລສີ່ຕົວ-------------------ອັນນີ້ເປັນເຄົ້າ ໓໐໖. ປູ່່ຊິເວົ້າ--------------------ຊັກອອກເປັນທັມມ໌ ໓໐໗. ໃຫ້ລູກຫຼານ----------------ຈື່ໄວ້ໃນອົກ ໓໐໘. ໝໍ້ນະຣົກ-------------------ມັນຢູ່່່ໃນໃຈ ໓໐໙. ໝໍ້ໄຟແດງ-----------------ມັນຢູ່່່ໃນປາກ ໓໑໐. ໝໍ້ທຸກຂ໌ຍາກ---------------ມັນຢູ່ໃນມື ໓໑໑. ໃຜບໍ່ຖື--------------------ປູ່ສອນສັ່ງໄວ້ ໓໑໒. ໃຜບໍໍ່ໄດ້-------------------ກາພຍ໌ປູ່່ສອນຫຼານ ໓໑໓. ຢ້ານແຕ່່ເປັນ---------------ນິທານໝາລາປາງກ່່ອນ ໓໑໔. ເຂົາເກັບໄດ້----------------ລູກອ່່ອນພັງພອນ ໓໑໕. ເອົາມາສອນ---------------ໃນເຮືອນປາກກ້ຽງ ໓໑໖. ເຂົາລ້ຽງໄວ້---------------ຊາລູກຄີງຕົນ ໓໑໗. ສອງຜົວເມັຍ-------------ເດີນໄພປ່່າກວ້າງ ໓໑໘. ປະລູກຄ້າງ---------------ໃນອູ່ດອມພອນ ໓໑໙. ງູເຫົ່າຫຼອນ---------------ຂຶ້ນມາຂົບຕອດ ໓໒໐. ພິສພຸ່່ງຊອດ---------------ຫົວລວດເລີຍຕາຍ ໓໒໑. ພັງພອນເຫັນ--------------ພາຍລຸນຂົບໄດ້ ໓໒໒. ຄາບໄປໄວ້-----------------ຕໍ່ໜ້າຄີໄຟ ໓໒໓. ສອງຜົວເມັຍ--------------ເດີນໄພມາຮອດ ໓໒໔. ພອນແລ່່ນສອດ------------ກ້ຽວແຂ່່ງກ້ຽວຂາ ໓໒໕. ໂລຫິຕາ-------------------ແດງໄຫຼເຫຼືອປາກ ໓໒໖. ລູກອ່່ອນນ້ອຍ-------------ຕາຍຊາກພິສງູູ ໓໒໗. ເຂົາຄຶດດູ------------------ພັງພອນຂົບລູກ ໓໒໘. ຈັບຜູກໄດ້-----------------ລວດຂ້າພອນຕາຍ ໓໒໙. ຄວາມຈິບຫາຍ------------ພາຍໂຕສອງເຫຼົ່າ ໓໓໐. ແລ້ວຈິ່ງເຫັນ--------------ເຫົ່າຫ້ອມຕາຍຂອກຄີໄຟ ໓໓໑. ກິນແໜງໃຈ---------------ເສັຍພອນທັງລູກ ໓໓໒. ຄວາມອັນນີ້----------------ມາຜູກສົງສາຣ ໓໓໓. ໃຫ້ລູກຫຼານ---------------ຈື່ຈໍາດີມາກ ໓໓໔. ພາກໜຶ່ງນັ້ນ--------------ເປັນດັ່ງມົດແດງ ໓໓໕. ແຍງໄປໄວ----------------ຂອບດົ້ງວຽນຫອບ ໓໓໖. ມັນຫາກຄອບ-------------ຂອງເກົ່າເລີງເລີງ ໓໓໗. ເຖິງປີເດືອນ---------------ວັນຍາມເມືອຄອບ ໓໓໘. ຕາເວັນຫຼອບ--------------ຕົກຕໍ່າພໍແລງ ໓໓໙. ຫາຂອງແພງ-------------ອາຫານກັບເຂົ້າ ໓໔໐. ພາກັນເຕົ້າ----------------ກິນເຂົ້າກັນເສັຍ ໓໔໑. ຢ່່າຊໍາເຊັຍ----------------ໄປຫາກາຣຫຼິ້ນ ໓໔໒. ກິນເຂົ້າແລ້ວ--------------ຫາວຽກຫາກາຣ ໓໔໓. ຫຼານຜູ້ຍິງ----------------ຫາໄໝຫູກຝ້າຍ ໓໔໔. ຫຼານຜູ້ຊາຍ--------------ຈັກຕອກເຫຼົາຫວາຍ ໓໔໕. ອັນເປັນສາຍ-------------ຝັ້ນເຊືອກຝັ້ນປໍ ໓໔໖. ຢ່່າອໍແອ-----------------ຊໍແຊປາກເວົ້າ ໓໔໗. ຝາເຮືອນເຈົ້າ------------ມັນຢູ່່ບັງຕາ ໓໔໘. ຫຼຽວໄປມາ--------------ເດືອນດໍາຄໍ່າມືດ ໓໔໙. ປັກຕູຮົ້ວ----------------ຢ່່າເປີດຢ່່່າໄຂ ໓໕໐. ຍໍໂຄ້ນຄັດ---------------ໃສ່່ໄລຕອກຫຼີ້ມ ໓໕໑. ຢ້່ານຄົນຖິ້ມ----------------ໄຟໃສ່່ຫຼັງເຮືອນ ໓໕໒. ຝາປັກຕູ--------------------ໃນເຮືອນອັດແຈບ ໓໕໓. ຢ່່າງັບແງບ-----------------ປ່່ອງຢ້ຽມປ່່ອງລົມ ໓໕໔. ເອົາໄລກົມ------------------ຄັດເສັຍໃຫ້ໝັ້ນ ໓໕໕. ເວົ້າຈໍ່າຈັ້ນ------------------ມັນຖືກໍຊູ່່ຄົນ ໓໕໖. ເວົ້າຈໍ່າຈົນ------------------ມັນຖືກຊູ່່ໜ້າ ໓໕໗. ພົບບາດຫຼ້າ----------------ໂຕເວົ້າທານຂວັນ ໓໕໘. ເຂົາຢືນຊັນ------------------ຟັງເອົາໃຫ້ໄດ້ ໓໕໙. ພຣະບາທໄທ້---------------ບ້ານໃຫຍ່່ເມືອງຫຼວງ ໓໖໐. ຄົນທັງປວງ----------------ໄປໂຮມເປົ່າເຈົ້າ ໓໖໑. ເສນາເຄົ້າ------------------ເມືອງແສນເມືອງຈັນທນ໌ ໓໖໒. ໃຈເຂັ້ມຂັນ-----------------ພລັນເປັນແກ່່ ໓໖໓. ຄວາມແຜ່່ເທົ້າ-------------ໂຮມອາຊໂຮມຍາ ໓໖໔. ແຕ່່ງແປງຕາ---------------ເສນາຫຼາຍພວກ ໓໖໕. ພວກໜຶ່ງນັ້ນ---------------ຈອບດ້ານກາງເວັນ ໓໖໖. ພວກໜຶ່ງນັ້ນ---------------ຕະເວນກາງຄືນ ໓໖໗. ພວກໜຶ່ງໄວ້---------------ໄປຢືນໃຕ້ລ່່າງ ໓໖໘. ຟັງສຽງຕ່່າງ---------------ຣະຫັສຕິຕົນ ໓໖໙. ເຈົ້າເປັນຄົນ---------------ໃຫ້ມີໃຈກວ້າງ ໓໗໐. ເອົາຫູຫ້າງ---------------ຟັງບ້ານຟັງເມືອງ ໓໗໑. ແສງໄຟເຮືອງ-------------ກະບອງຢ່່າຂາດ ໓໗໒. ເຮັດສຽງອາຈ--------------ອະຮື້ອະແຮມ ໓໗໓. ຄົນໄປແນມ---------------ຄົນເຫັນເຂົາຢ້ານ ໓໗໔. ຄົນທ່່ຽວບ້ານ--------------ເຂົາຢ້ານແລ່່ນໜີ ໓໗໕. ເຂົ້າໄປເຮືອນ--------------ນອນມິດນອນມີ່ ໓໗໖. ຟັງສຽງປີ່-----------------ສຽງແຄນອູດເອົ້າ ໓໗໗. ພຣະບາທເຈົ້າ-------------ເພິ່ນເສບບັນນອນ ໓໗໘. ເດິກອອນຊອນ-------------ພໍນອນຢູ່່ແລ້ວ ໓໗໙. ເຈົ້າກວາດແຜ້ວ-----------ມ້ຽນພ້າຫຼາໄນ ໓໘໐. ບ່່ອນຄີໄຟ-----------------ຢ່່າໃຫ້ມັນຮົກ ໓໘໑. ກວາດເຖົ່າປົກ--------------ດົ້ນໄຟປະໄວ້ ໓໘໒. ບາຍຖ້ວຍໄດ້---------------ຕັກເຂົ້າໝ່່າລົງ ໓໘໓. ໃຫ້ເຈົ້າວ່່າ-----------------ມະມະມູນຂຶ້ນອີ່ມລົ້ນເຫຼືອ ງາຍ ໓໘໔. ເປັນຄົນຊາຍ--------------ໃຫ້ຮຽນເອົາໄວ້ ໓໘໕. ປູ່່ຫາກໄດ້-----------------ນໍາເຈົ້າເສສຖີ ໓໘໖. ສົມບັຕມີ------------------ເງິນຄໍານັບໂກຕ ໓໘໗. ໂຊກບອກໃຫ້--------------ຫຼານແກ້ວຈື່ເອົາ ໓໘໘. ເຂົ້າໄປນອນ---------------ໃຫ້ຍໍມືນົບ ໓໘໙. ຈົບເພທວ່າ----------------ພຸທທັງທັມມັງ ໓໙໐. ສັງຄັງນັ້ນ-----------------ແມ່່ນແກ້ວທັງສາມ ໓໙໑. ຜູ້ເພິ່ນງາມ---------------ອິນທ໌ພົມຢູ່່ຟ້າ ໓໙໒. ທັງລຸ່່ມຫຼ້າ----------------ນາງທໍຣະນີ ໓໙໓. ຂໍຢ່່າມີ-------------------ໂພຍພັຍມາຕ້ອງ ໓໙໔. ນອນໃນຫ້ອງ-------------ສຸຂສະບາຍດີ ໓໙໕. ມີສາດໝອນ--------------ຫົວຊອນລົງແລ້ວ ໓໙໖. ຕາໜ່່ວຍແກ້ວ------------ປີ້ນຂຶ້ນເມືອເທິງ ໓໙໗. ຄຶດຮໍ່າເພິງ---------------ບ່່ອນສ້າງບ່່ອນແປງ ໓໙໘. ສົມພໍແຮງ----------------ພໍໂຕເຮັດໄດ້ ໓໙໙. ຄຶດຊອກໄຊ້--------------ຈຶ່ງໄຫ້ຫຼັບໄປ ໔໐໐. ເທວະດາ-----------------ຕົນໃສວິເສສ ໔໐໑. ຈົບເພທໜ້າ----------------ສີ່ອົງຄ໌ລົງມາ ໔໐໒. ຮັກສາທວາຣ---------------ເອົາລົມຊອນໄວ້ ໔໐໓. ຢ້ານໃຈຂາດ---------------ຫິ້ວໄປວອຍວອຍ ໔໐໔. ພອຍຮັກສາ----------------ໃນຂັນທ໌ທັງຫ້າ ໔໐໕. ຜ້າທິພອ່ອນ----------------ຮໍ່ບ່່່ອນຫົວໃຈ ໔໐໖. ພາຍໃນໂຕ-----------------ຫຼັບໄປສອດສອດ ໔໐໗. ຫຼັບໄປຮອດ----------------ເຖິງເທົ້າທ່່່ຽງຄືນ ໔໐໘. ຕາຢາກມືນ-----------------ມັນນອນບໍ່ຕື່ນ ໔໐໙. ຊື່ນທັງຢາກ-----------------ປາກວ່່່າພຸທໂທ ໔໑໐. ເຫັນໂຕມຶງແລ້ວ------------ຕາໜ່່່ວຍແກ້ວຊໍ້າເຫຼົ່າຫຼັບໄປ ໔໑໑. ຕາມວິສັຍ-------------------ພາຍໂຕນອນແຊບ ໔໑໒. ຫຼັບຈົມແຈບ-----------------ໄປຮອດຂ້ອນຄືນ ໔໑໓. ຕາມືນຕີງ-------------------ພິກຄີງປາກເວົ້າ ໔໑໔. ຕື່ມຄວາມເຄົ້າ---------------ເຂົ້າວ່່່າທັມໂມເຫັນໂຕມຶງແລ້ວ ໔໑໕. ຕາໜ່່່ວຍແກ້ວ---------------ຊໍ້າເຫຼົ່າຫຼັບໄປ ໔໑໖. ຕາມວິສັຍ------------------ເຖິງແຖໃກ້ຮຸ່່່ງ ໔໑໗. ຕາມືນມຸ່ງ------------------ໄກ່ຂັນຫົວເມືອງ ໔໑໘. ເຈົ້າລຸກເປື້ອງ---------------ນັ່ງຂຶ້ນມ້ຽນບ່່່ອນ ໔໑໙. ເປັນໃຈອ່່່ອນ---------------ມັນຮູ້ຫາວນອນ ໔໒໐. ຜ້າຫົ່ມໝອນ----------------ມ້ວນດີພັບເຄິ່ງ ໔໒໑. ທາງຕີນເຊິ່ງ----------------ໃຫ້ມ້ຽນຈົບງາມ ໔໒໒. ທຸກຊຸມໝູ່່່-------------------ເຈົ້າເທວະດາ ໔໒໓. ລາຂຶ້ນເມື່ອ------------------ໄຫວ້ທາຕເກຕແກ້ວ ໔໒໔. ປັດຂ່່່ວງແຜ້ວ---------------ພຣະທາຕເຈດີຍ໌ ໔໒໕. ຮີຕຄອງມີ-------------------ເພິ່ນລະບໍ່ໄດ້ ໔໒໖. ຄົນຜູ້ໃດ--------------------ມັກນອນຕື່ນສວາຍ ໔໒໗. ເທວະດາ--------------------ຫົນຫວຍດ່່່າປ້ອຍ ໔໒໘. ໃຫ້ສຸດສ້ວຍ-----------------ຕົກຕໍ່າດໍາລົງ ໔໒໙. ປູ່່່ປະສົງ--------------------ບອກຫຼານໃຫ້ຜ້ຽນ ໔໓໐. ເຈົ້າຢ່່່າຮຽນ-----------------ມັກນອນຕື່ນສວາຍ ໔໓໑. ທັງຍິງຊາຍ----------------ຜູ້ໃຫຍ່່່ຜູ້ນ້ອຍ ໔໓໒. ເພິ່ນຫາກປ້ອຍ--------------ດັ່ງນັ້ນຊູ່່່ຄົນ ໔໓໓. ອາຍຸຈົນ--------------------ຂຶ້ນໄດ້ສິບສີ່ ໔໓໔. ໃຫ້ນອນດີ------------------ຕື່ນເດິກລຸກເຊົ້າ ໔໓໕. ອິນທ໌ພົມເຈົ້າ---------------ເພິ່ນສັ່ງເພິ່ນສອນ ໔໓໖. ເພິ່ນໃຫ້ພອຣ---------------ອັນດີວິເສສ ໔໓໗. ຕັ້ງສັງເຂຕ-----------------ໄດ້ຮ້ອຍຊາວປີ ໔໓໘. ເປັນເສສຖີ-----------------ໃຫ້ມັ່ງມູລຂຶ້ນ ໔໓໙. ລື່ນກວ່່່າເກົ່າ---------------ບຸນຄໍ້າແຕ່່່ຫຼັງ ໔໔໐. ຟັງເອົາເຢີ-----------------ຢ່່່າມັກນອນແທ້ ໔໔໑. ເຫັນເພິ່ນນອນ--------------ຢ່່່ານອນດັ່ງເພິ່ນ-------ໃຫ້ນອນຕ່່່າງເພິ່ນ ໔໔໒. ເຫັນເພິ່ນຫຼັບ---------------ຢ່່່າຫຼັບດັ່ງເພິ່ນ--------ໃຫ້ຫຼັບຕ່່່າງເພິ່ນ ໔໔໓. ເຫັນເພິ່ນຕີງ---------------ຢ່່່າຕີງດັ່ງເພິ່ນ---------ໃຫ້ຕີງຕ່່່າງເພິ່ນ ໔໔໔. ເຫັນເພິ່ນຕື່ນ---------------ຢ່່່າຕື່ນດັ່ງເພິ່ນ---------ໃຫ້ຕື່ນຕ່່່າງເພິ່ນ ໔໔໕. ຮຽນລຸກເຊົ້າ----------------ໜຶ້ງເຂົ້າໃສ່່່ບາຕຣ ໔໔໖. ບູຊາອາຈ-----------------ຫາແກ້ວທັງສາມ ໔໔໗. ໃນອາຣາມ----------------ສຖານພຣະເຈົ້າ ໔໔໘. ໃນເຄົ້າໄມ້-----------------ຕົ້ນໃຫຍ່່່ໂພສີ ໔໔໙. ໃນເຈດີ-------------------ພຣະທາຕແກ້ວກູ່່່ ໔໕໐. ໃນບ່່່ອນຢູ່່່-----------------ເທິງຫົວໂຕນອນ ໔໕໑. ລາງເທືອຫຼອນ----------------ພໍ້ຄົນທຸກຂ໌ໄຮ້ ໔໕໒. ເພິ່ນຂໍໄດ້---------------------ເຈົ້າໃຫ້ທານໄປ ໔໕໓. ຕາມວິສັຍ--------------------ຂອງໂຕມີໜ້ອຍ ໔໕໔. ບາດສຸດຊ້ອຍ-----------------ແມ່ນສາມະເນຣ ໔໕໕. ມະຫາເຖຣ--------------------ເຖຣາຕົນໃຫຍ່່່ ໔໕໖. ໝູໝາໄກ່່່---------------------ເປັດກາເປັນເຄົ້າ ໔໕໗. ໃຫ້ທານເຂົ້າ------------------ປະເສີດໜັກໜາ ໔໕໘. ອຸປະມາ----------------------ດັ່ງຄົນທຸກຂ໌ໄຮ້ ໔໕໙. ໄດ້ໃຫ້ເຂົ້າ--------------------ເປັນທານແກ່່່ກາ ໔໖໐. ບໍຣິວານ----------------------ມີມາພໍຮ້ອຍ ໔໖໑. ເຈົ້າຍັງນ້ອຍ------------------ໃຫ້ຈື່ຈໍາເອົາ ໔໖໒. ເປັນສໍາເນົາ-------------------ໃນພູມພິກາສ ໔໖໓. ຜູ້ສລາດ----------------------ເພິ່ນແຕ່່່ງແປງມາ ໔໖໔. ຫາຄໍາສອນ-------------------ໃສ່່່ໃຈຮຽນຮູ້ ໔໖໕. ແຕ່່່ປູ່່່ໄດ້----------------------ຫາກສຶບຕໍ່ມາ ໔໖໖. ເປັນສັຈຈາ-------------------ຣົສຫອມຮວງເຮົ້າ ໔໖໗. ຫອມດັ່ງດອກຄັດເຄົ້າ----------ກ້ານກ່່່ອງບົວທອງ ໔໖໘. ຫອມດັ່ງດອກກາງຂອງ--------ຮັງຜາຍະປ່່່າ ໔໖໙. ຫອມດັ່ງຄົນ------------------ຜ່າໄມ້ທ່່່ອນແກ່່່ນຈັນທນ໌ແດງ ໔໗໐. ເປັນຂອງແພງ----------------ເຈົ້າຂຸນນັກປຣາຊຍ໌ ໔໗໑. ຜູ້ສລາດ----------------------ເໝືອນນໍ້າເຕັມໄຫ ໔໗໒. ຍໍໄປມາ-----------------------ບໍ່ຕົກບໍ່ເຟືອດ ໔໗໓. ເຕັມບໍ່ເຫືອດ-------------------ເໝືອນນໍ້າທະເລ ໔໗໔. ຄົນເສເພ----------------------ໄດ້ຄວາມແລະນ້ອຍ ໔໗໕. ໃຈຄຶດຄ້ອຍ--------------------ປາກນັ້ນຜັນແປ ໔໗໖. ຫົວໃຈໂກນ-------------------ດັ່ງບັ້ງໄມ້ໄຜ່່່ ໔໗໗. ລົມພັດໃສ່່່---------------------ໃບຫູອອກປາກ ໔໗໘. ກາຣທີ່ຍາກ--------------------ໄດ້ເຝົ້າແຕ່່່ນາ ໔໗໙. ໃຫ້ເຝົ້ານາ--------------------ຈາຫາຮ່ອງເນື້ອ ໔໘໐. ບໍ່ຄວນເຊື່ອ--------------------ນັກປຣາຊຍ໌ໃຈຕັນ ໔໘໑. ອັສຈັຣຍ໌-----------------------ປູ່່່ສອນຫຼານນ້ອຍ ໔໘໒. ຢ້ານຕໍ່າຄ້ອຍ-------------------ທໍາບາບທໍາກັມມ໌ ໔໘໓. ຢ້່ານບໍ່ຢໍາ----------------------ໃນຄອງສິລຫ້າ ໔໘໔. ໄປພາຍໜ້າ--------------------ທໍາໂທສໃສ່່່ໂຕ ໔໘໕. ເປັນໂມໂຫ---------------------ບາບເວຣບໍ່ຢ້ານ ໔໘໖. ປູ່່່ຈັກຕ້ານ---------------------ເມື່ອໜ້າຕໍ່ໄປ ໔໘໗. ໂທສປານາ--------------------ຂ້າສັຕວ໌ບາບຮ້າຍ ໔໘໘. ມັນຍັກຍ້າຍ--------------------ກັບຂ້າກິນກັນ ໔໘໙. ດັ່ງຍິງໝັນ---------------------ຂ້າລູກໃນທ້ອງ ໔໙໐. ເປັນບາບຮ້າຍ-----------------ເວຣຕ້ອງພາຍລຸນ ໔໙໑. ປູ່່່ຈັກປຸນ-----------------------ສອນຫຼານຈື່ໄວ້ ໔໙໒. ປູ່່່ຫາກໄດ້----------------------ໃນທັມມະບົທ ໔໙໓. ປູ່່່ບໍ່ປົດ(ຕົວະ)------------------ສືບດູຄົງພໍ້ ໔໙໔. ຄວາມກ້ອມ(ໃຈຄວາມ)ຫຍໍ້-------ໃນເຣື່ອງນິທານ ໔໙໕. ຝູງລູກຫຼານ--------------------ຈື່ຈໍາເອົາໄວ້ ໔໙໖. ພຣະຍອດໄທ້------------------ຍັງໂຜດໂລກາ ໔໙໗. ຍັງກູນາ------------------------ໂຜດສັຕວ໌ຫຼາຍໝູ່່່່ ໔໙໘. ສະເດັຈຢູ່່່-----------------------ວັດເຊຕະວັນ ໔໙໙. ພຣະຈອມທັມ------------------ອາສັຍເມືອງແກ້ວ ໕໐໐. ລືໂລກແລ້ວ---------------------ຊື່ສາວັຕຖີ ໕໐໑. ໃນທານີ--------------------ມີກະດຸມພີດ ໕໐໒. ຄົນປະນີຕ------------------ເຈົ້າຮັ່ງເຈົ້າມີ ໕໐໓. ກະດຸມພີ-------------------ຜົວເມັຍບໍ່ໄຮ້ ໕໐໔. ສອງເຖົ້າໄດ້----------------ມີລູກຊາຍດຽວ ໕໐໕. ຊາຍສລຽວ-----------------ໃຈບຸນລ້ຽງແມ່່່ ໕໐໖. ພໍ່ເຖົ້າແກ່່່------------------ລະຊາຕມໍຣະນາ ໕໐໗. ແມ່່່ປຶກສາ------------------ລູກຊາຍຈີໄຈ້ ໕໐໘. ແມ່່່ຢາກໃຫ້-----------------ມີລູກມີເມັຍ ໕໐໙. ເວົ້າຊໍາເຊັຍ----------------ລູກຊາຍບໍ່ພ້ອມ ໕໑໐. ແມ່່່ຫາກນ້ອມ---------------ຫຼາຍເຫຼົ່າຫຼາຍຫົນ ໕໑໑. ລູກຊາຍຕົນ-----------------ຂໍພຽຣລ້ຽງແມ່່່ ໕໑໒. ຈົນເຖົ້າແກ່່່------------------ເຖິງເທົ້າວັນຕາຍ ໕໑໓. ອະທິບາຍ-------------------ແມ່່່ບອກໃຫ້ຮູ້ ໕໑໔. ເຈົ້າອົດສູ້--------------------ລ້ຽງແມ່່່ຄົນດຽວ ໕໑໕. ສີສລຽວ---------------------ທົນຄວາມລໍາບາກ ໕໑໖. ທົນທຸກຂ໌ຍາກ---------------ກາຣໜ້າກາຣຫຼັງ ໕໑໗. ເມັຍເຂົາຍັງ-----------------ຊ່່່ອຍກາຣທາງບ້ານ ໕໑໘. ບາດເຈົ້າຄ້ານ---------------ເມັຍໄດ້ຊ່່່ອຍແຮງ ໕໑໙. ລູກໃຈແຂງ-----------------ທົນແມ່່່ບໍ່ໄດ້ ໕໒໐. ແມ່່່ຫາໃຫ້-------------------ລູກບໍ່ຍິນດີ ໕໒໑. ສາວບຸນຊູ-------------------ລູກໄທບ້ານໃຕ້ ໕໒໒. ຂ້ອຍຢາກໄດ້----------------ຄົນນັ້ນແມ່່່ນຕາ ໕໒໓. ແມ່່່ໄປຈາ-------------------ຂໍຕາມໃຈລູກ ໕໒໔. ເອົາມາຜູກ------------------ເປັນໃພ້ສືບເຮືອນ ໕໒໕. ຢູ່່່ຫຼາຍເດືອນ----------------ຂວບປີໄປໜ້າ ໕໒໖. ຍິງບາບກ້າ------------------ກາຍເກີດເປັນໝັນ ໕໒໗. ຍິງອະທັມ-------------------ຫາລູກບໍ່ໄດ້ ໕໒໘. ແມ່່່ຈົ່ມໄບ່-------------------ວຽນເວົ້າລູກຊາຍ ໕໒໙. ກະ(ສະ)ກຸລໃດ--------------ບໍ່ມີລູກນ້ອຍ ໕໓໐. ບາດພາຍຊ້ອຍ--------------ມັນສ້ວຍມັນສູນຍ໌ (ສູນຍ໌=ຫາຍໄປໝົດ, ບໍ່ໄດ້ຜົລ) ໕໓໑. ເສັຍກະ(ສະ)ກຸລ-------------ສືບວົງສ໌ເມືອໜ້າ ໕໓໒. ເຈົ້າລູກຫຼ້າ-------------------ຫາໃໝ່່່ເປັນເມັຍ ໕໓໓. ໄລມັນເສັຍ(ໄປ)--------------ຍິງໝັນຢ່່່າລ້ຽງ ໕໓໔. ແມ່່່ປາກກ້ຽງ-----------------ວຽນເວົ້າບໍ່ເຊົາ ໕໓໕. ລູກຊາຍເຫງົາ----------------ຄຶດຫຼັງຄຶດໜ້າ ໕໓໖. ນ້ອຍບໍ່ຊ້າ-------------------ຄວາມແລ່່່ນເຖິງຫູ ໕໓໗. ສາວບຸນຊູ--------------------ຍິງໝັນສະໃພ້ ໕໓໘. ມັນຄຶດໄດ້--------------------ຖືກຮ່່່ອມຖືກທາງ ໕໓໙. ຢ້ານຜົວວາງ----------------ຖິ້ມ(ປະ)ໂຕເປັນຮ້າງ ໕໔໐. ມັນຈຶ່ອ້າງ--------------------ເວົ້າຕໍ່ຜົວຕົນ ໕໔໑. ເຮົາຫາກຈົນ------------------ບໍ່ມີລູກນ້ອຍ ໕໔໒. ບາດພາຍຊ້ອຍ---------------ມັນເສົ້າມົ່ນໝອງ ໕໔໓. ຫາຜູ້ປອງ--------------------ລ້ຽງດູບໍ່ໄດ້ ໕໔໔. ຂ້ອຍຢາກໃຫ້-----------------ເມັຍນ້ອຍສືບເຮືອນ ໕໔໕. ຈັກຜິເຜືອນ------------------ຫາມາໃຫ້ເຈົ້າ ໕໔໖. ຂ້ອຍຢາກເວົ້າ----------------ຄວາມນີ້ແຕ່່່ເຫິງ ໕໔໗. ຄຶດເລິງເລິງ------------------ຢ້ານເຈົ້າບໍ່ຊອບ ໕໔໘. ຜົວຈຶ່ງຕອບ------------------ຖາມເຈົ້າຊ່່່າງຕອງ(ຊ່່າງຄຶດ) ໕໔໙. ຍິງຈອງຫອງ----------------ເຂົ້າໄປທ່່່ຽວບ້ານ ໕໕໐. ໄປກ່່່າວຕ້ານ-----------------ໂອມລູກໄທດຽວ (ຕິດຕໍ່ເອົາເຊື້ອສາຍດຽວກັນ) ໕໕໑. ມາໃຫ້ຜົວ-------------------ເປັນເມັຍແມ່່່ນ້ອຍ ໕໕໒. ເວົ້າອິ່ນອ້ອຍ-----------------ຕົວຂ້ອຍບໍ່ຫຶງ ໕໕໓. ຄຶດຄໍານຶງ--------------------ຢາກມີລູກນ້ອຍ ໕໕໔. ກັມຂອງຂ້ອຍ----------------ບັງເກີອເປັນໝັນ ໕໕໕. ບຸນນໍາທັນ-------------------ເຈົ້າມີລູກນ້ອຍ ໕໕໖. ຂອງເຮືອນຂ້ອຍ-------------ຍອມມອບເປັນສິທ ໕໕໗. ບໍ່ໃຫ້ຜິດ--------------------ດັ່ງຄໍາຂ້ອຍເວົ້າ ໕໕໘. ລູກຂອງເຈົ້າ-----------------ເປັນຕົ້ນສືບເຮືອນ ໕໕໙. ຂ້ອຍຂໍເຝືອນ----------------ຝາກຕົວພໍມ້ອຍ (ພໍຈົນເຖິງວັນຕາຍ) ໕໖໑. ເຂົາເຫັນດ້ວຍ----------------ຍອມໄດ້ດັ່ງໝາຍ ໕໖໒. ຄົນທັງຫຼາຍ------------------ຊື່ນຊົມຍໍຍ້ອງ ໕໖໓. ພວກພີ່ນ້ອງ-----------------ຊົມວ່່່າດີຈິງ ໕໖໔. ເປັນແມ່່່ຍິງ------------------ຫາເມັຍແມ່່່ນ້ອຍ ໕໖໕. ເວົ້າອິ່ນອ້ອຍ-----------------ຫາຣືກສູ່່່ຂວັນ ໕໖໖. ສົມພລັນ--------------------ມອບຜົວດັ່ງເວົ້າ ໕໖໗. ນາງເມັຍເຄົ້າ----------------ຄຶດເລົ່າພາຍລຸນ ໕໖໘. ເຂົາມີບຸນ--------------------ເກີດມີລູກນ້ອຍ ໕໖໙. ກູດັ່ງຂ້ອຍ------------------ເຂົາແທ້ບໍ່ສົງກ໌ (ສົງກ໌, ສົງກອນ = ດີໃຈ, ພູມໃຈ) ໕໗໐. ບໍ່ຄວນຫຼົງ-------------------ຕຶກຕອງກົລແກ້ ໕໗໑. ໃຈປິ່ນແປ້--------------------ບັງເກີດອິສສາ ໕໗໒. ແປງວາຈາ-------------------ດັ່ງຄົນໃຈກວ້າງ ໕໗໓. ໄປມາທ້ວງ-------------------ທັກຮຽກກິນຂອງ ໕໗໔. ດູທໍານອງ--------------------ຮັກຢໍາຄີຄ້ອຍ ໕໗໕. ນາງເມັຍນ້ອຍ----------------ຄວາມຮູ້ບໍ່ທັນ ໕໗໖. ຄຶດສໍາຄັນ--------------------ຮັກປານແມ່່່ລ້ຽງ ໕໗໗. ສາວປາກກ້ຽງ----------------ຊີ້ບອກສັນຍາ ໕໗໘. ໃນຄັພພາ--------------------ຣະດູເຈົ້າຂາດ ໕໗໙. ຢ່່່າປະມາທ------------------ບອກຂ້ອຍໄວໄວ ໕໘໐. ຂ້ອຍເຕັມໃຈ------------------ຢາກພຽຣລູກນ້ອຍ (ຢາກຖນຸຖນອມລູກນ້ອຍ) ໕໘໑. ສາວສໍ່ານ້ອຍ------------------ຊົມຊື່ນຍໍມື ໕໘໒. ເຫຕຕົນຖື---------------------ເຊື່ອໃຈເຫຼືອລົ້ນ ໕໘໓. ຢູ່່່ມາພົ້ນ----------------------ໄດ້ຂວບສາມເດືອນ ໕໘໔. ຂາດຣະດູ---------------------ຖືພານາງເວົ້າ ໕໘໕. ນາງເມັຍເຄົ້າ------------------ທໍາໜ້າຊື່ນຊົມ ໕໘໖. ຂອງເຜັດຂົມ-----------------ຝາດເຄັມຂໍເວັ້ນ ໕໘໗. ກາຣແລ່່່ນເຕັ້ນ-----------------ນາງຫຼ້າຢ່່່າທໍາ ໕໘໘. ໃຫ້ຈໍານໍາ----------------------ຮັກສາລູກນ້ອຍ ໕໘໙. ເວົ້າກັບຂ້ອຍ------------------ກາຣຢູ່່່ກາຣກິນ ໕໙໐. ຢ່່່າຖວິລ----------------------ຂ້າຕົກແຕ່່່ງໃຫ້ ໕໙໐. ນາງຄົນໃບ້(ຈ້າ)---------------ຕາມແທ້ຊູ່່່ອັນ ໕໙໑. ອັສຈັຣຍ໌----------------------ໃຈຍິງແສນແງ່່ ໕໙໒. ມັນຮູ້ແນ່່່----------------------ມີທ້ອງອີຫຼີ ໕໙໓. ຫາວິທີ-----------------------ວາງຢາຫຼຸລູກ ໕໙໔. ເຮັດຈັ່ງຊັ້ນ--------------------ຖ້ວນຄອບສອງທີ ໕໙໕. ນາງໃຈດີ---------------------ຖືກກົລເຂົາຫຼອກ ໕໙໖. ຝູງເພືອນຢັອກ----------------ຫຼິ້ນຝຸ່່່ນນໍາກັນ ໕໙໗. ເຂົາມາຫັນ-------------------ຖາມກາຣມີລູກ ໕໙໘. ນາງບອກໃຫ້-----------------ຫຼຸອອກສອງຄົນ ໕໙໙. ເປັນຈົນໃຈ--------------------ກັມເວຣຂອງຂ້າ ໖໐໐. ເຂົາບໍ່ຊ້າ---------------------ຖາມເຫຕເມັຍຫຼວງ ໖໐໑. ນາງບໍ່ອໍາ-------------------ເລົ່າໄປຕາມເຣື່ອງ ໖໐໒. ຝູງເພືອນເປື້ອງ-------------ຊີ້ບອກທາງຜິດ ໖໐໓. ຍິງຮ່່່ວມຜົວ-----------------ຄຶດເບິ່ງຢ່່່າໃບ້ ໖໐໔. ເຮົາບອກໃຫ້----------------ເມືອໜ້າຈື່ຈໍາ ໖໐໕. ຢ່່່າເລົ່າຄໍາ------------------ບອກມັນມີລູກ ໖໐໖. ລູກຂອງເຈົ້າ----------------ມັນຂ້າບໍ່ສົງກ໌ (ສົງກ໌,ສົງກາ=ສົງສັຍ) ໖໐໗. ນາງຄົນຫຼົງ-----------------ຄຶດດູເຫັນແຈ້ງ ໖໐໘. ຄຶດແມ່່່ນແມ້ງ---------------ຈໍາໄວ້ໃສ່່່ໃຈ ໖໐໙. ຢູ່່່ນານໄປ------------------ທົງຄັພພາອີກ ໖໑໐. ນາງຫຼົບຫຼີກ----------------ເມັຍເຄົ້າບໍ່ກາຍ ໖໑໑. ຢູ່່່ໄປຫຼາຍ------------------ທ້ອງມານເອກເອ້ນ ໖໑໒. ນົມໃຄ່່່ເຕັ້ນ------------------ຈະຈ່່່າງຫົວດໍາ ໖໑໓. ຄາດເປັນກັມມ໌--------------ເມັຍຫຼວງເຂົາຮູ້ ໖໑໔. ປິດບໍ່ໄດ້--------------------ຄົນຢູ່່່ເຮືອນດຽວ ໖໑໕. ນາງໃຈຂຽວ-----------------ວາງຢາຫຼຸລູກ ໖໑໖. ຢາໄປຖືກ------------------ລູກນ້ອຍໃນພາ ໖໑໗. ເວທະນາ-------------------ລູກຕາຍໃນທ້ອງ ໖໑໘. ນາງຮ້ອງໄຫ້----------------ເຈັບປວດເຫຼືອອົກ (ອົກ=ໃຈ) ໖໑໙. ເລືອດໄຫຼຕົກ---------------ພິສຢາພຸ້ງຂຶ້ນ ໖໒໐. ຮ້ອງສະອື້ນ-----------------ດີ້ນດັ່ນໄປມາ ໖໒໑. ເຫຕຄັພພາ-----------------ເຈັດເດືອນເກືອບຖ້ວນ ໖໒໒. ນາງຈັກມ້ວນ----------------ຕາຍແທ້ບໍ່ສົງກ໌ (ສົງກ໌,ສົງກາ=ສົງສັຍ) ໖໒໓. ນາງຈົງໃຈ------------------ຜູກເວຣເມັຍເຄົ້າ ໖໒໔. ນາງຈິ່ງເວົ້າ-----------------ຕາມເຫຕຈິງໃຈ ໖໒໕. ອີ່ຈັ່ງໄຮ--------------------ຕົວະກູຂ້າລູກ ໖໒໖. ຢາມຶງຖືກ------------------ລູກນ້ອຍໃນອົກ ໖໒໗. ລູກກູຕົກ--------------------ຕາຍໄປສອງເທືອ ໖໒໘. ຊໍ້າບັດນີ້--------------------ຂ້າລູກທັງກູ ໖໒໙. ກູຈັກຕາຍ------------------ເຫຕມຶງທໍາຮ້າຍ ໖໓໐. ກູຍັກຍ້າຍ------------------ຂໍຜູກກັມເວຣ ໖໓໑. ຂໍທໍາເຂັນ-------------------ລູກມຶງກູຂ້າ ໖໓໒. ຊໍ້າບາດຫຼ້າ------------------ຂໍຂ້າໂຕມຶງ ໖໓໓. ເຫຕໃດຫຶງ-----------------ຈ່່່ອງກັມເປັນບາບ ໖໓໔. ລະຈາກຄາບ----------------ໄປເກີດເປັນແມວ ໖໓໕. ຢູ່່່ໃນແຖວ-------------------ໝູ່່່ເຮືອນພີ່ນ້ອງ ໖໓໖. ຕ້ອງເຫຕນັ້ນ----------------ຜົວເກີດໂທໂສ ໖໓໗. ອີ່ພາໂລ---------------------ມຶງຂ້າລູກນ້ອຍ ໖໓໘. ອີ່ຄົນຖ່່່ອຍ-------------------ດົບພືຊດັບພັນທ໌ ໖໓໙. ກັມມາທັນ-------------------ມຶງຕາຍບັດນີ້ ໖໔໐. ວ່່່າທໍ່ນັ້ນ---------------------ສອກເຂົ່າທັງໝັດ ໖໔໑. ຊັດທັງແຮງ------------------ຖີບລົງທັງຄຽດ ໖໔໒. ຊື່ອຽດຫຼຽດ-------------------ຕາຍມ້ອຍຂາດໃຈ ໖໔໓. ນາງຕາຍໄປ-----------------ຖືເອົາກໍາເນີດ ໖໔໔. ເກິີດໃນໄຂ່່່-------------------ແມ່່່ໄກ່່່ເຮືອນດຽວ ໖໔໕. ທຽວສົງສາຣ-----------------ຄອບເລິງເວຣຕ້ອງ ໖໔໖. ແຕກຈາກຫ້ອງ--------------ເປືອກໄຂ່່່ຕາມກາລ ໖໔໗. ບໍ່ມີນານ---------------------ເຕີບໂຕຂຶ້ນໃຫຍ່່່ ໖໔໘. ພໍມັນໄຂ່່່---------------------ມົ້ມທ້ອງອອກມາ ໖໔໙. ແມວວິລາຣ໌------------------ຕົວເປັນເມັຍນ້ອຍ (ວິລາຣ໌ ນ.ປ.=ແມວ)໖໕໐. ຄານກ່່່ອມກ້ອຍ---------------ຄາບໄຂ່່່ຂົບກິນ ໖໕໑. ສົມຖວິນ--------------------ຈ່່່ອງເວຣກັນໄວ້ ໖໕໒. ມັນຮ້ອງໄຫ້-----------------ເສັຍລູກຫົວສາວ ໖໕໓. ພໍເຖິງຄາວ------------------ທີ່ສອງໄຂ່່່ຊໍ້າ ໖໕໔. ແມວຄໍ້າມໍ້າ------------------ກິນແທ້ດັ່ງຫຼັງ ໖໕໕. ອນິຈຈັງ--------------------ເວຣນໍາບໍ່ມົ້ວ ໖໕໖. ມາເກືອກກົ້ວ----------------ຕາມໄດ້ດັ່ງຫວັງ ໖໕໗. ຕະຕິຍັງ--------------------ທີ່ສາມມັນໄຂ່່່ ໖໕໘. ແມວລອບໄລ່່່---------------ເຕັ້ນຄາບກັດຄໍ ໖໕໙. ເຮັດຈອນຈໍ-----------------ໄກ່່່ຕີງບໍ່ໄດ້ ໖໖໐. ໄກ້ຮ້ອງໄຫ້-----------------ຂໍຜູກກັມເວຣ ໖໖໑. ມຶງທໍາເຂັນ-----------------ກິນລູກກິນໄຂ່່່ ໖໖໒. ຍັງບໍ່ໃຫຍ່່່-----------------ສອງເທືອພາຍຫຼັງ ໖໖໓. ຕະຕິຍັງ-------------------ກິນກູທັງລູກ ໖໖໔. ຂໍຜູກໝັ້ນ-----------------ເວຣນີ້ຢ່່່າຫາຍ ໖໖໕. ຄັນກູຕາຍ-----------------ເກີດເມືອພາຍໜ້າ ໖໖໖. ຂໍໄດ້ຂ້າ-------------------ກິນລູກທັງມຶງ ໖໖໗. ແມ່່່ໄກ່່່ເວຣ----------------ໝົດຄໍາໃຈຂາດ ໖໖໘. ກັບຈາກຊາຕ--------------ໄປເກີດເປັນເສືອ ໖໖໙. ນອນເອືອເລືອ------------ປ່າດົງໄພກວ້າງ ໖໗໐. ແມວຢູ່່່ບ້ານ---------------ກິນໄກ່່່ສົມໃຈ ໖໗໑. ຢູ່່່ນານໄປ-----------------ພໍເທົ້າໝົດຊົ່ວ (ພໍເຖິງວັນສິ້ນຊີວິຕ) ໖໗໒. ລົດຊົ່ວແລ້ວ---------------ໄປເກີດເປັນກວາງ ໖໗໓. ໃນດົງຫຼວງ---------------ຮ່່່ວມເສືອເມັຍເຄົ້າ ໖໗໔. ເຫຕສອງເຈົ້າ-------------ເວຣກ້ຽວບໍ່ຫາຍ ໖໗໕. ກວາງສືບສາຍ------------ເຕີບໂຫຍ່່່ມີລູກ ໖໗໖. ເວຣເຜົາຜູກ--------------ອອກລູກບໍ່ນານ ໖໗໗. ເສືອໃຈພາລ--------------ຜູ້ເປັນເມັຍເຄົ້າ ໖໗໘. ເຮັດເຄົ້າເມົ້າ---------------ເຕັ້ນຄາບລູກກວາງ ໖໗໙. ກວາງມີຄີ-----------------ແລ່່່ນໝີຮ້ອງໄຫ້ ໖໘໐. ກວາງຈົ່ມໄບ່່--------------ເສັຍລູກຫົວສາວ ໖໘໑. ຄັນເຖິງຄາວ---------------ກວາງມາມີທ້ອງ ໖໘໒. ເວຣແລ່່່ນຕ້ອງ-------------ລູກອອກທີຫຼັງ ໖໘໓. ເສືອຈອບບັງ--------------ຄາບກິນຈົນໄດ້ ໖໘໔. ກວາງຈົ່ມໄບ່່່--------------ເສັຍລູກສອງຫົນ ໖໘໕. ກວາງເຫຼືອທົນ-------------ຄຶດຮອດລູກນ້ອຍ ໖໘໖. ນໍ້າຕາຍ້ອຍ---------------ສອງຂ້າງຫງ່່່ວມເຫງົາ ໖໘໗. ຄຶດບໍ່ເຊົາ-----------------ຮໍ່າໄຮເມືອໜ້າ ໖໘໘. ນ້ອຍບໍ່ຊ້າ----------------ມານຊໍ້າທີ່ສາມ ໖໘໙. ກວາງແມ່່່ງາມ------------ຖ້ວນເດືອນອອກລູູກ ໖໙໐. ເສືອຕົວຜູກ--------------ເວຣນັ້ນແລ່່່ນມາ ໖໙໑. ເຫັນມິຄາ----------------ແມ່່່ພວມມົ້ມທ້ອງ ໖໙໒. ເສືອຈອບຈ້ອງ------------ເຕັ້ນຄາບກັດຄໍ ໖໙໓. ເຮັດຈອນຈໍ---------------ກວາງຕີງບໍ່ໄດ້ ໖໙໔. ກວາງຮ້ອງໄຫ້------------ຂໍຜູກເວຣກັມມ໌ ໖໙໕. ມຶງມານໍາ----------------ກິນລູກສອງເທື່ອ ໖໙໖. ຊໍ້າເທືອນີ້----------------ກິນລູກທັງກູ ໖໙໗. ຄັນກູຕາຍ---------------ເມືອເກີດພາຍໜ້າ ໖໙໘. ຂໍຂ້າໄດ້------------------ກິນລູກທັງມຶງ ໖໙໙. ກັມມ໌ມາທັນ-------------ສິ້ນຄໍາໃຈຂາດ ໗໐໐. ຕາຍຈາກຊາຕ------------ໄປເກີດເປັນຜີ ໗໐໑. ຍັກຂິນີ--------------------ຄືເມັຍແມ່່່ນ້ອຍ ໗໐໒. ຢູ່່່ປ່່່າກວ້່າງ----------------ໃນເຂຕພົງໄພ ໗໐໓. ເສືອຈັງໄຮ-----------------ກິນກວາງທັງລູກ ໗໐໔. ເຫຕເຂົາຜູກ---------------ເວຣໄວ້ຕໍ່ກັນ ໗໐໕. ເປັນສໍາພັນທ໌--------------ສືບເມືອພາຍໜ້າ ໗໐໖. ເສືອໃຈກ້າ----------------ລົດຊົ່ວພາຍລຸນ ໗໐໗. ເປັນຈັ່ງບຸນ----------------ຖືເອົາກໍາເນີດ ໗໐໘. ມັນໄດ້ເກີດ----------------ໃນທ້ອງແຫ່່່ງຄົນ ໗໐໙. ປະຕິສົນທ໌----------------ກະກຸລບໍ່ຕໍ່າ ໗໑໐. ໃນເຂຕກໍ້າ----------------ເມືອງສາວັຕຖີ ໗໑໑. ເປັຍຜູ້ດີ-------------------ສອນສາວຂຶ້ນໃຫຍ່່່ ໗໑໒. ມັນຈຶ່ໄດ້--------------------ຜົວສ້າງແປງເຮືອນ ໗໑໓. ກັມມ໌ມາເຕືອນ-------------ປຸກເຮືອນແຄມບ້ານ ໗໑໔. ບໍ່ໜ້າຢ້ານ-----------------ເຮືອນເພິ່ນຫຼາຍຫຼັງ ໗໑໕. ກັມມ໌ມັນຍັງ----------------ກັບເມັຍແມ່່່ນ້ອຍ ໗໑໖. ນາງຫຼ້າຊ້ອຍ--------------ມີລູກສິບເດືອນ ໗໑໗. ກັມມ໌ໄປເຕືອນ-------------ຍັກຂິນີມັນຮູ້ ໗໑໘. ພໍມົ້ມທ້ອງ-----------------ນາງຍັກຂ໌ມາເຖິງ ໗໑໙. ທໍາວາດເຊີງ---------------ດັ່ງມັນເປັນສ່່່ຽວ ໗໒໐. ມັນຂໍໜ່່່ຽວ------------------ອູ້ມຈູບກຸມາຣ ໗໒໑. ປາກສຽງຫວານ--------------ດັ່ງຄົນເຮົາແທ້ ໗໒໒. ມັນປີ້ນແປ້-------------------ຍໍຂຶ້ນຈີກກິນ ໗໒໓. ຍັກຂ໌ທະມິນ-----------------ຈີກກິນເດັກນ້ອຍ ໗໒໔. ມັນເກີນຖ່ອຍ----------------ກິນແລ້ວແລ່່່ນໜີ ໗໒໕. ເຫັນເສັຍທີ------------------ຜົວເມັຍຮ້ອງໄຫ້ ໗໒໖. ປາກບໍ່ໄດ້-------------------ເສັຍລູກຊາຍກົກ ໗໒໗. ຕົກຕະລຶງ--------------------ດັ່ງຄົນເປັນບ້າ ໗໒໘. ຊໍ້າບາດໜ້າ------------------ອອກລູກເທື່ອສອງ ໗໒໙. ຍັກຂ໌ຜິປອງ-----------------ຍາດກິນຈົນໄດ້ ໗໓໐. ແມ່່່ຮ້ອງໄຫ້------------------ເສັຍລູກສອງຄົນ ໗໓໑. ກັມມ໌ບັນດົນ-----------------ດັ່ງຄົນໄປບອກ ໗໓໒. ພໍລູກອອກ-------------------ນາງຍັກຂ໌ມາເຖິງ ໗໓໓. ເປັນເລິງເລິງ-----------------ດັ່ງດຽວສອງເທື່ອ ໗໓໔. ນາງຫຼ້າເບື່ອ-----------------ມານລູກເທື່ອສາມ ໗໓໕. ຄົບສິບເດືອນ----------------ຜົວຊວນເຂົ້າບ້ານ ໗໓໖. ໄປອອກລູກ-----------------ເຮືອນແມ່່່ໃນເມືອງ ໗໓໗. ນາງບຸນເຮືອງ----------------ສັ່ງຄົນເຮືອນໃກ້ ໗໓໘. ຢູຸ່່່ບໍ່ໄດ້-----------------------ຢ້ານຍັກຂ໌ມາເຫັນ ໗໓໙. ເຄີຍເປັນເຂັນ----------------ຍັກຂ໌ກິນລູກນ້ອຍ ໗໔໐. ກັມມ໌ຂອງຂ້ອຍ---------------ລາແມ່່່ທັງຫຼາຍ ໗໔໑. ຈັກຜັນຜາຍ-----------------ເຮືອນຫຼັງອອກລູກ ໗໔໒. ໃຈຍັງຜູກ--------------------ເຮືອນຢ້າວຢູ່່່ໄກ ໗໔໓. ຂໍລາໄປ----------------------ສົມຄວຣຈັກຕ່່່າວ ໗໔໔. ກ່່່າວທໍ່ນັ້ນ--------------------ສອງເຈົ້າເຂົ້າເມືອງ ໗໔໕. ຕາມຄໍາເຄືອງ----------------ແຫ່່່ງຕົນຈາໄວ້ ໗໔໖. ອອກລູກໄດ້------------------ພໍຄົບສອງເດືອນ ໗໔໗. ເຫັນສົມຄວຣ-----------------ເຕືອນຜົວຄືນບ້ານ ໗໔໘. ສອງປາກຕ້ານ---------------ເດີນດ່່່ວນຕາມທາງ ໗໔໙. ເວົ້າກັນພາງ-----------------ທັງອູ້ມລູກນ້ອຍ ໗໕໐. ຕາເວັນຄ້ອຍ-----------------ແດດຮ້ອນເຫຼືອທົນ ໗໕໑. ອົດມາຈົນ------------------ເຖິງຮີມສະໃຫຍ່່່ ໗໕໒. ຢູ່່່ຈີມໃກ້--------------------ວັດສັພພັນຍູ ໗໕໓. ນາງບຸນຊູ------------------ໃຫ້ຜົວອູ້ມລູກ ໗໕໔. ນາງຄຶດຖືກ-----------------ລົງອາບສີໄຄ ໗໕໕. ອາບໄວໄວ------------------ຂຶ້ນມາບໍ່ຊ້າ ໗໕໖. ອູ້ມລູກຫຼ້າ------------------ຍືນຢັ້ງຖ້າຜົວ ໗໕໗. ຜົວຂ້ອຍລົງ----------------ສີໄຄອາບນໍ້າ ໗໕໘. ຈັກກ່່່າວຕ້ານ----------------ເຖິງຍັກຂິນີ ໗໕໙. ຮອດຂອບປີ----------------ຖືກເວຣຕັກນໍ້າ ໗໖໐. ພຣະບາທເຈົ້າ--------------ອົງຄ໌ເວສສຸວັນ ໗໖໑. ຈຶ່ງບໍ່ທັນ-------------------ມື້ນາງອອກລູກ ໗໖໒. ຈໍາເພາະໜ້າ----------------ມື້ນັ້ນອອກເວຣ ໗໖໓. ມັນຫຼິງເຫັນ-----------------ຮີບມາບໍ່ຊ້າ ໗໖໔. ຈໍາເພາະໜ້າ----------------ຂຶ້ນສູ່່່ເຮືອນຫຼັງ ໗໖໕. ບໍ່ເຫັນຫຍັງ----------------ຖາມຄົນຊາວບ້ານ ໗໖໖. ມັນປາກຕ້ານ--------------ສຽງມ່່່ວນສຽງໃສ ໗໖໗. ສ່່່ຽວຂ້ອຍໄປ---------------ທີ່ໃດເດເຈົ້າ ໗໖໘. ເຂົາຈຶ່ງເວົ້າ-----------------ບອກຕາມເຫຕກາຣ ໗໖໙. ເພິ່ນຢ້ານມາຣ-------------ລັກກິນລູກນ້ອຍ ໗໗໐. ລາຝູງຂ້ອຍ----------------ອອກລູກເຮຶອນຫຼັງ ໗໗໑. ຍັກຂ໌ໄດ້ຟັງ----------------ນໍາໄປໂດຍຮີບ ໗໗໒. ມັນເດີນຖີບ-----------------ທັນຢູ່່່ຮີບສະ ໗໗໓. ນາງຜວາ------------------ເຫັນຍັກຂ໌ມາໃກ້ ໗໗໔. ຈື່ໜ້າໄດ້-------------------ເອີ້ນຮຽກຜົວແຮງ ໗໗໕. ຮ້ອງສຽງແຂງ--------------ຍັກຂ໌ມາຮອດແລ້ວ ໗໗໖. ນາງນາຖແກ້ວ-------------ຢືນຢັ້ງບໍ່ໄຫວ ໗໗໗. ນາງສີໄວ------------------ທົນຢູ່ບໍ່ໄດ້ ໗໗໘. ທັງຮ້ອງໄຫ້----------------ປົບແລ່່່ນຄືນຫຼັງ ໗໗໙. ຮ້ອງສຽງດັງ---------------ເວີຍໆຍັກຂ໌ຮ້າຍ ໗໘໐. ນາງກໍ້າກ້າຍ---------------ເຂົາວັດທັນທີ ໗໘໑. ຍັກຂ໌ໃຈຜີ-----------------ໄລ່່່ຕາມຝັ່ງຟ້າວ ໗໘໒. ມາຮອດດ້າວ---------------ເຂຕວັດອາຮາມ ໗໘໓. ຍັກຂ໌ແລ່່່ນຕາມ------------ເທວະດາຫ້າມໄວ້ ໗໘໔. ຍັກຂ໌ຈົ່ມໃບ້----------------ຢືນຖ້າບໍ່ໜີ ໗໘໕. ນາງສົມສີ------------------ອູ້ມລູກປົບແລ່່່ນ ໗໘໖. ຮອດແກ່່່ນໄທ້--------------ຕົນຍອດສັຕຖາ ໗໘໗. ກາງສາລາ-----------------ໝູ່ຄົນຟັງເທສນ໌ ໗໘໘. ຜູ້ວິເສສນ໌------------------ຍັງເທສນ໌ສັ່ງສອນ ໗໘໙. ນາງຄົນຈອຣ---------------ຢ້ານຍັກຂ໌ກິນລູກ ໗໙໐. ເຫຕມັນຖືກ----------------ມາແລ້ວສອງຫົນ ໗໙໑. ແລ່່່ນຜ່່່າຄົນ---------------ຮອດອົງຄ໌ພຣະເຈົ້າ ໗໙໒. ນາງຈຶ່ງເວົ້າ----------------ຂໍໂຜດກຸມາຣ ໗໙໓. ຂໍໃຫ້ທານ-----------------ຊີວິຕແອນ້ອຍ ໗໙໔. ຍັກຂ໌ໄລ່່່ຂ້ອຍ-------------ມັນແລ່່່ນນໍາຫຼັງ ໗໙໕. ເວົ້າໃຫ້ຟັງ----------------ສັ່ນສາຍປາກຟ່າວ ໗໙໖. ພຣະກ່່່າວຕ້ານ------------ຮອດນີ້ຢ່່່າກົວ ໗໙໗. ໄປນໍາຕົວ-----------------ຍັກຂິນີມາພ້ອມ ໗໙໘. ພຣະຈຶ່ງນ້ອມ--------------ສອງຂ້າງສັ່ງສອນ ໗໙໙. ບອກກັມມ໌ເວຣ------------ຫົນຫຼັງໃຫ້ແຈ້ງ ໘໐໐. ສອງຮູ້ແລ້ວ----------------ໃຈຊື່ນຊົມບານ ໘໐໑. ສມາທານ-----------------ຖືເອົາສີລຫ້າ ໘໐໒. ຈໍາເພາະໜ້າ---------------ຕົນສັພພັນຍູ ໘໐໓. ພຣະອິດູ------------------ໃຫ້ເຂົາເປັນສ່່່ຽວ ໘໐໔. ພຣະນ້ອມໜ່່່ຽວ------------ສອງຂ້າງຮັກກັນ ໘໐໕. ພຣະຈອມທັຣມ໌------------ສົ່ງເຂົາເມືອບ້ານ ໘໐໖. ສອງບໍ່ຄ້ານ---------------ພຽຣລ້ຽງເຊິ່ງກັນ ໘໐໗. ເວຣນໍາທັນ----------------ໝົດລົງພຽງນີ້ ໘໐໘. ເວົ້າສັ້ນສັ້ນ----------------ເຫັນຮ່່່ອມທາງກັມມ໌ ໘໐໙. ໃຜກະທໍາ----------------ຂ້າສັຕວ໌ເປັນບາບ ໘໑໐. ຕາຍລະຄາບ--------------ວຽນແກ້ຕອບກັນ ໘໑໑. ອັສຈັຣຍ໌------------------ເປັນເວຣບໍ່ແລ້ວ ໘໑໒. ພຣະຍອດແກ້ວ------------ຕັດໃຫ້ຈຶ່ງຫາຍ ໘໑໓. ປະຣິຍາຍ-----------------ຈົບລົງພຽງນີ້ ໘໑໔. ເຮົາກ່່່າວຊີ້-----------------ສອນລູກສອນຫຼານ ໘໑໕. ຕາມນິທານ----------------ຂ້າສັຕວ໌ໂທສຮ້າຍ ໘໑໖. ຄວຣຍົກຍ້າຍ--------------ພຽຣເວັ້ນຊູ່່່ຄົນ ໘໑໗. ບຸນກຸສົລ------------------ໃຜມັນສ້າງໄວ້ ໘໑໘. ຫາກຈັກໄດ້----------------ໄປສຸູ້ຜູ້ດຽວ ເຈົ້າເຮີຍ ໘໑໙. ອະທິນນາ-----------------ໂລພເອົາຂອງທ່່່ານ ໘໒໐. ໃຫ້ເຈົ້າຢ້ານ----------------ເວັ້ນຫຼີກແສນໄກ ໘໒໑. ໃຜທໍາໄປ------------------ພາໂຕຕໍ່າຄ້ອຍ ໘໒໒. ພາເປັນຂ້ອຍ---------------ຄອບຈິຕໃຈໂຕ ໘໒໓. ໃຈໂມໂຫ------------------ພາໂຕມັກມາກ ໘໒໔. ໄປປາກຕ້ານ---------------ເອົາສິ່ງຂອງເຂົາ ໘໒໕. ເອົາເງິນຄໍາ-----------------ຂອງເພິ່ນໄປຄ້າ ໘໒໖. ໜີເມືອໜ້າ-----------------ມັນຫຼຸບມັນຈົມ ໘໒໘. ມັນບໍ່ຖົມ-------------------ຂອງເຜີ້ມເປັນດອກ ໘໒໙. ມັນແຕກອອກ-------------ເປັນກິ່ງເປັນງ່່່າ ໘໓໐. ຄ່່່າຂອງເພິ່ນ---------------ສໍາຫຼັກສໍາຄັນ ໘໓໑. ກົມມະທັຣມ໌----------------ສາລເຕັ້ຽຕັ້ງໄວ້ ໘໓໒. ເພິ່ນຫາກໄດ້---------------ສັກຂີພິຍານ ໘໓໓. ສາບານໂຕ----------------ຜູ້ນັ້ນຜູ້ນີ້ ໘໓໔. ເວົ້່າພຸ້ນພີ້------------------ເໜືອໃຕ້ກໍເຫັນ ໘໓໕. ຂຽນເປັນເກນທ໌-------------ຮອດຂວບໃຫ້ແທນ ໘໓໖. ຄັນກາຍແດນ--------------ເກີນຂວບເປັນສອງ ໘໓໗. ຈັບເຂົ້າຂອງ---------------ງົວຄວາຍຊ້າງມ້າ ໘໓໘. ຈັບຂ້ອຍຂ້າ----------------ຝູງໝູ່່່ຍິງຊາຍ ໘໓໙. ຂອງບໍ່ຫຼາຍ---------------ຈັບເມັຽທັງລູກ ໘໔໐. ຄໍາອັນນີ້-------------------ມາຜູກສົງສາຣ ໘໔໑. ຜິດໃບລານ---------------ໜັງສືທັງຜູກ ໘໔໒. ເມັຽຢູ່່່ບ້ານ-----------------ກັບລູກບໍ່ເຫັນ ໘໔໓. ຜົວເຮັດເຂັນ---------------ກັມເວຣມາໃສ່່່ ໘໔໔. ເປັນກັມມ໌ໃຫຍ່່່-------------ດັ່ງນັ້ນຈິບຫາຍ ໘໔໕. ຄັນຜົວຕາຍ---------------ລົງໝໍ້ນະຣົກ ໘໔໖. ໄປຕົກຢູ່່່------------------ເຈັດປີເປັນຂນາດ ໘໔໗. ເຂົາມາປາດ---------------ເອົາຊີ້ນເຖືອໜັງ ໘໔໘. ຍັງແຕ່່່ໂຕ-----------------ກະດູກຈ່່່າງຫ່່່າງ ໘໔໙. ຍັງແຕ່່່ກ້າງ---------------ກະດູກຕໍ່ກັນ ໘໕໐. ນາຍກຸມພັນທ໌-------------ເອົາຊີ້ນມາແຈກ ໘໕໑. ຖາມກະແທກ--------------ມຶງກູ້ທໍ່ໃດ ໘໕໒. ເອົາປັຈຈັຍ-----------------ເງິນຄໍາຂອງເພິ່ນ ໘໕໓. ກາຍເຂຕຂວບ-------------ມາແລ້ວຈັກປີ ໘໕໔. ຕາຍເປັນຜີ----------------ອອກມາທ່່່ຽວເທສ ໘໕໕. ເປັນຜີເຜດ----------------ກະດູກແກ່່່ນແຂັງ ໘໕໖. ຊີ້ນແດງແດງ--------------ບໍ່ມີສັກຢາດ ໘໕໗. ເພິ່ນກຸ່່່ມປາດ---------------ເອົາໝົດທັງມວນ ໘໕໘. ຕາມກະບວນ---------------ມຶງເວົ້າກັບເພິ່ນ ໘໕໙. ເຜດຈຶ່ງມ້ຽນ---------------ໂຕນັ່ງໃຫ້ດີ ໘໖໐. ສົບບໍ່ມີ--------------------ແຂ້ວຍາວກາກຊາກ ໘໖໑. ອ້າປາກເວົ້າ---------------ເໝັນເນົ່າສອາງ ໘໖໒. ຍະຄາງເວົ້າ----------------ລີ້ນສັ້ນທົວທົວ ໘໖໓. ຄວາເຄັຽຫາ----------------ໄປມາແກວ່່່ງໄຫຼ່່່ ໘໖໔. ໄລ່່່ໝູ່່່ແຮ້ງ-----------------ມືແກວ່່່ງແມງວັນ ໘໖໕. ທູລຍາຫຼວງ---------------ຈອມທັຣມ໌ພຣະບາທ ໘໖໖. ຍົມມະຣາຊ---------------ພຣະບາທຈອມຫົວ ໘໖໗. ຕົວຜູ້ຂ້າ------------------ຢູ່່່ໃນເມືອງຄົນ ໘໖໘. ໄດ້ໄປຂົນ-----------------ເອົາເງິນເກົ້າຊັ່ງ ໘໖໙. ເຈົ້າຂອງນັ່ງ--------------ຈົດໝາຍລາຍຊື ໘໗໐. ຈື່ໄດ້ແລ້ວ-----------------ຮອດຂວບໃຫ້ແທນ ໘໗໑. ຄັນກາຍແດນ-------------ໃຫ້ແທນຢ່່່າແຄ້ວ ໘໗໒. ເວົ້າກັນແລ້ວ---------------ຜູ້ຂ້າເອົາເມືອ ໘໗໓. ໄດ້ຂີ່ເຮືອ------------------ກາຍທາງຂ້າມນໍ້າ ໘໗໔. ເຮືອຫຼົ້ມຊໍ້າ----------------ຂອງເຫຼົ່າຈົ່ມເສັຽ ໘໗໕. ເລີຍປະເມັຽ---------------ບໍ່ຄືນຫາບ້ານ ໘໗໖. ໄປກ່່່າວຕ້ານ--------------ລີ້ຢູ່່່ມືອງໄກ ໘໗໘. ພົ້ນວິໄສຍ໌----------------ເຈົ້າໜີ້ບໍ່ເຫັນ ໘໗໙. ເຂັນມາເຖິງ---------------ກັມເວຣຕາຍຊໍ້າ ໘໘໐. ເລີຍລ່່່ວງລໍ້າ--------------ກາຍເຂຕສໍາຄັນ ໘໘໑. ກົມມະທັຣມ໌---------------ເພິິ່ນເອົາມາພ້ອມ ໘໘໒. ມານັ່ງລ້ອມ----------------ອ້ອມຫອບເອົາຄົວ ໘໘໓. ຂອງເຮືອນຕົວ-------------ເພິ່ນເອົາເສັຽສ້ຽງ ໘໘໔. ໄປຢູ່່່ລ້ຽງ------------------ເປັນຂ້ອຍຂ້າເງິນ ໘໘໕. ບໍ່ເສິກເສີນ-----------------ແມ່່່ນຄວາມເພິ່ນເວົ້າ ໘໘໖. ບາບມາເຕົ້າ---------------ຜູ້ຂ້າຂາຍເມັຽ ໘໘໗. ບາບມາເສັຽ----------------ຜູ້ຂ້າຂາຍລູກ ໘໘໘. ເປັນດັ່ງເຊືອກ--------------ຜູກໄວ້ກັບຄໍ ໘໘໙. ຂໍໃຫ້ພໍ--------------------ມີແຕ່່່ທໍ່ນີ້ ໘໙໐. ໜີເມືອໜ້າ----------------ຂໍໂຜດສວາງຫາຍ ໘໙໑. ຫຼາຍປີເດືອນ--------------ຂໍໄດ້ລົງເກີດ ໘໙໒. ເອົາກໍາເນີດ----------------ຂໍເກີດເປັນຄົນ ໘໙໓. ຂໍຂົນຂວາຍ---------------ທໍາບຸນລ້ຽງເຈົ້າ ໘໙໔. ເຂົ້າໃສ່່່ບາຕຣ-------------ຢາດນໍ້າມາເຖິງ ໘໙໕. ໄຕ້ພະເພີງ----------------ທຽນຕາມປຣະທີປ ໘໙໖. ດອກໄມ້້ຈູມ-------------ເຂົ້າປັ້ນບູຊາ ໘໙໗. ໃຫ້ທານຢາ--------------ປູນພູໝາກຄ້ຽວ ໘໙໘. ບໍ່ຫຼົບລ້ຽວ---------------ໃຈຄົດໃຈງໍ ໘໙໙. ຂໍໃຫ້ພໍ-------------------ມີແຕ່່່ທໍ່ນີ້ ໙໐໐. ໄຫວ້ພຸ້ນພີ້---------------ເຈົ້າຍົມພິບາລ ໙໐໑. ຮຽກທະຫາຣ--------------ກຸມພັນທ໌ມາພ້ອມ ໙໐໒. ມານັ່ງລ້ອມ---------------ປັນຊີ້ນເຜດຄົນ ໙໐໓. ຂົນມາຢາຍ---------------ເປັນສິບເອັດພູດ ໙໐໔. ນ້ອຍໃຫຍ່່່ນັ້ນ-------------ຊັ່ງໃຫ້ທໍ່ກັນ ໙໐໕. ປັນເຈັດພູດ---------------ປະໄວ້ຖ້າເມັຽ ໙໐໖. ສາມພູດເສັຽ--------------ປະໄວ້ໃຫ້້ລູກ ໙໐໗. ພູດໜຶ່ງນັ້ນ---------------ໄວ້ຫຸ້ມມັນເອງ ໙໐໘. ຊາຍນັກເລງ--------------ບາບໜາສາໂຫດ ໙໐໙. ແລ້ວຈຶ່ງໂຜດ-------------ມັນໄປຕາມກັມມ໌ ໙໑໐. ໃຫ້ຄົນນໍາ-----------------ແນບມັນໄປເກີດ ໙໑໑. ເອົາກໍາເນີດ---------------ໃນທ້ອງອີ່ຊູ ໙໑໒. ຄົນມູຍູ-------------------ອີ່ຊູຂ້ອຍເພິ່ນ ໙໑໓. ເກີນເຂຕຂວບ------------ສິບເດືອນອອກມາ ໙໑໔. ເປັນທາສາ---------------ພີ່ນ້ອງເມັຽເກົ່າ ໙໑໕. ເປັນຄົນເຫຼົ່າ--------------ຊີ້ນບໍ່ມີຫຼາຍ ໙໑໖. ເປັນຄົນຊາຍ------------ຕໍາເຂົ້າຕັກນໍ້າ ໙໑໗. ສະສ່່່ວຍລ້າງ------------ເຄື່ອງແຈກຂອງທານ ໙໑໘. ມີປະມານ---------------ເປັນຂ້ອຍເຈັດຊາຕ ໙໑໙. ແລ້ວຈຶ່ງຄາດ------------ມາເກີດຊາວເມືອງ ໙໒໐. ເປັນຄົນເຮືອງ------------ພໍກິນພໍຢູ່ ໙໒໑. ປູ່່່ຫາກໄດ້---------------ໃນທັມພຣະເຈົ້າ ໙໒໒. ເຂົ້າໃນເຂຕ--------------ອົງຄ໌ພຣະສັຕຖາ ໙໒໓. ເທສນາ-----------------ແມ່່່ນບັ້ນຖ້ວນສີ່ ໙໒໔. ບອກໃຫ້ຖີ່---------------ແມ່່່ນຜູກຖ້ວນສອງ ໙໒໕. ປູ່່່ຕຶກຕອງ---------------ຮັບຮອງເອົາໄວ້ ໙໒໖. ເອົາມາໄວ້---------------ສອນລູກສອນຫຼານ ໙໒໗. ເປັນສຖານ--------------ພລານໃຫຍ່່່ກວ້າງ ໙໒໘. ເປັນສິ່ງນໍ້າ--------------ສ້າງແກ້ວໃສສ່່່ອງເຢັນດີ ໙໒໙. ຄົນຜູ້ມີ-----------------ຜຍາຮໍ່າເພິງເຫັນຖີ່ ໙໓໐. ຫຼານທັງສີ່--------------ໃຫ້ຈື່ຈໍາເອົາ ໙໓໑. ບ່່່ອນໂຕເຊົາ------------ມີຮົ່ມອັນກວ້າງ ໙໓໒. ໄມ້ໄຂວ່່່ຂວ້າງ-----------ໃຫ້ເຈົ້າຂ້າມເສັຽ ໙໓໓. ໃນກາເມ---------------ເມັຽເພິ່ນຢ່່່າໃກ້ ໙໓໔. ມັນຈັກໄດ້---------------ອາບັຕສັງຄາ ໙໓໕. ຈາກກາງເວັນ-----------ພໍໝັດເຕັ້ນຮອດ ໙໓໖. ຕາເວັນລອດ------------ລັບຫຼ່່່ຽມກາງຄືນ ໙໓໗. ເຂົ້າໄປຢືນ--------------ພໍຜົ່ນນໍ້າເຖິງ ໙໓໘. ເພິ່ນເຂິງໂທສ-----------ມັນໂຄ້ງໃສ່່່ໂຕ ໙໓໙. ຍິງໂມໂຫ--------------ພາໂລມັກໂລພ ໙໔໐. ເປັນດັ່ງໂສກ------------ຄວາຍເກືອກໝອງຕົມ ໙໔໑. ປະໄປ່່່່ນົມ--------------ມາຫາປ່່່າງສ່່່າງ ໙໔໒. ຈິຕໃຈຕ່່່າງ-------------ເອົາໄວ້ບໍ່ຟັງ ໙໔໓. ດັ່ງນິທານ--------------ປູ່່່່ເຫັນມາກ່່່ອນ ໙໔໔. ຊາຍທູດບ່່່ອນ----------ມັນຢູ່່່ແຈສວນ ໙໔໕. ຕາມກະບວນ-----------ເປັນຄົນທຸກຂ໌ໄຮ້ ໙໔໖. ນອນຮົ່ມໄມ້-----------ປະໄປ່່່ເປືອຍໂຕ ໙໔໗. ລິງໂຄມັນ-------------ໃຫຍ່່່ຍາວເຫຼືອດ້່າມ ໙໔໘. ປາຍລິງຄ໌ຈໍ້າ----------ຫົວເຂົ່າຍ່່່າງຍາຍ ໙໔໙. ຕາເວັນສວາຍ---------ລັບລົງມືດຊຸ້ມ ໙໕໐. ເຂົ້າຂ່່່ວງຄຸ້ມ-----------ຂໍເຂົ້າຂໍເກືອ ໙໕໑. ຂໍໂຮງເໜືອ---------------ເຈືອລົງໂຮງໃຕ້ ໙໕໒. ເຂົ້າຂໍໄດ້-----------------ຊູ່່່ບ້ານຊູ່່່ຂ່່່ວງ ໙໕໓. ນາງເຮືອນຫຼວງ-----------ເທວີຫຼຽວຜາດ ໙໕໔. ເຫັນຄາດລາດ------------ສດຸ້ງຮອດຄີງ ໙໕໕. ຕີງຕົກໃຈ----------------ປານໄມ້ລັ່ນທັບ ໙໕໖. ຈັບປາປີ້ງ----------------ບາຍເອົາປາຈີ່ ໙໕໗. ໝົກມອກມີ້---------------ເຂົ້າປັ້ນທໍ່ຂາ ໙໕໘. ຫາໃບຕອງ---------------ມາຮອງຫໍ່ຫຸ້ມ ໙໕໙. ຫໍ່ອຸ້ມລຸ້ມ-----------------ຍື່ນໃຫ້ຍໍທານ ໙໖໐. ປາກສຽງຫວານ----------ວ່່່າໂຕທານເຂົ້າ ໙໖໑. ປາກບອກເວົ້າ------------ຊາຍທູດໃຫ້ນອນ ໙໖໒. ມືຊີ້ຊອນ-----------------ເນີເນີນອນຫັ້ນ ໙໖໓. ເວົ້າທໍ່ນັ້ນ----------------ລຸກຟ້າວເລີຍໄປ ໙໖໔. ຍວງຍັງໄຟ--------------ແຕ່່່ງພາເຫວີຍແລ້ວ ໙໖໕. ເອີ້ນສາວແກ້ວ-----------ຂ້າໃຊ້ຍໍໄປ ໙໖໖. ເທວີໃນ-----------------ສນົມໜຸ່່່ມນ້ອຍ ໙໖໗. ນັ່ງພໍຮ້ອຍ--------------ເຝົ້າເຈົ້າເຫວີຍພາ ໙໖໘. ຊາຍທູດຫາ-------------ບ່່່ອນນັ່ງກິນເຂົ້າ ໙໖໙. ໄດ້ຫໍ່ເຂົ້າ---------------ນາງນາດແຕ່່່ງລົງ ໙໗໐. ນາງປະສົງຄ໌------------ເປັນຂອງທໍ່ນີ້ ໙໗໑. ທັງປີ້ງຈີ່----------------ໝົກມອກແຈ່່່ວບອງ ໙໗໒. ຂອງພາເຫວີຍ----------ແຕ່່່ງລົງໃນຫັ້ນ ໙໗໓. ຊາຍທູດປັ້ນ------------ກິນແລ້ວອີ່ມເອນ ໙໗໔. ຍັງກັມເວຣ-------------ແຕ່່່ຢາກກິນນໍ້າ ໙໗໕. ຫ້າມກັນໄວ້-------------ຄອງຖ້ານາງເມືອງ ໙໗໖. ພຣະບຸນເຮືອງ---------ເຫວີຍພາເລີຍແລ້ວ ໙໗໗. ເທວີແກ້ວ---------------ປັດແຜ້ວລານອນ ໙໗໘. ນອນໃນເວຣ------------ສນົມໜຸ່່່ມນ້ອຍ ໙໗໙. ໜ້າຊື່ນຊ້ອຍ-----------ສໍ່ານ້ອຍສີ່ຄົນ ໙໘໐. ນອນຈໍາຈົນ-------------ບັນທົມພຣະບາທ ໙໘໑. ນອນແທບຣາຊ---------ພະເຈົ້າຢູ່່່ຫົວ ໙໘໒. ຕົວນາງເມືອງ----------ຜູ້ແຕ່່່ງຫໍ່ເຂົ້າ ໙໘໓. ຄຶດຮອດເຈົ້າ------------ຊາຍທູດຄົນຂໍ ໙໘໔. ຕາເຫັນພໍ--------------ແຕ່່່ວັນຫົວຄໍ່າ ໙໘໕. ຄຶດນໍ່ານໍ່າ--------------ບາຍເຕົ້າຄັນທີ ໙໘໖. ເຊືອກຍາວຮີ-----------ຜູກຂໍຢ່ອນໃຫ້ ໙໘໗. ຊາຍທູດໄດ້-------------ກິນອີ່ມແລ້ວພໍ ໙໘໘. ນາງຈຶ່ງຍໍ---------------ສາຍເຊືອກດຶງຂຶ້ນ ໙໘໙. ໃຈສະອື້ນ--------------ເຫັນແຕ່່່ເຕັມຕາ ໙໙໐. ຫາເຂົ້າແລງ------------ມາກິນອີ່ມປາກ ໙໙໑. ຄ້ຽວໝາກແລ້ວ----------ໄຟມອດເດືອນດໍາ ໙໙໒. ຊາຍທູດຊາ-------------ນອນຄ່່່ອຍຢູ່ຫັ້ນ ໙໙໓. ເດິກສະບັ້ນ-------------ຄົນເຂົ້າຫານອນ ໙໙໔. ເດິກອອນຊອນ----------ພະເຈົ້າຫຼັບແຈບ ໙໙໕. ນາງມັບແມບ-----------ແຂວນຜ້າຊູດລົງ ໙໙໖. ຮອດຊາຍໂຖງ----------ຕາມໃຈມັກໂລພ ໙໙໗. ເປັນຢ່່່າງໂຊຄ----------ຊາຍບາດຍິນດີ ໙໙໘. ນາງເທວີ---------------ມີໃຈມັກມາກ ໙໙໙. ເປັນດັ່ງທາກ-----------ຈັບໜ້າວາງຫຼັງ ໑໐໐໐. ຜົວໂຕຍັງ-------------ມີໃຈປະເປີດ ໑໐໐໑. ບັງເກີດຮ້ອນ--------------ດ້ວຍກາມະຕັນຫາ ໑໐໐໒. ພາກັນນອນ---------------ທັງສອງຊາຍທູດ ໑໐໐໓. ກາຍຕູດຕັ້ງ---------------ໄປຮອດກອງຄົວ ໑໐໐໔. ນາງຕື່ນຕົວ---------------ພາກັນລຸກນັ່ງ ໑໐໐໕. ກອດຄໍສັ່ງ----------------ເຈົ້າຮີບຂຶ້ນເຮືອນ ໑໐໐໖. ເຖິງເຈັດວັນ--------------ໃຫ້ເຂົ້າມາອີກ ໑໐໐໗. ເວົ້າທໍ່ນັ້ນ-----------------ນາງຮີບຂຶ້ນໂຮງ ໑໐໐໘. ຄ່່່ອຍເຢາະຢ້ອງ-----------ເຂົ້າໃນຜ້າກັ້ງ ໑໐໐໙. ໄປນອນຮັ້ງ---------------ຢູ່່່ທີ່ບັນທົມ ໑໐໑໐. ພໍປະສົມ------------------ອາບນໍ້າໃນອ່່່າງ ໑໐໑໑. ຮຸ່່່ກບ່່່ອນວ່່່າງ--------------ສີເນື້ອໄຄຄາວ ໑໐໑໒. ແພລົ້ວຂາວ---------------ຮຸ່ກຫຼັງຜັດໄຫຼ່່່ ໑໐໑໓. ແພລົ້ວໃຫຍ່່່--------------ຮຸ່່່ກບ່່່ອນຄໍຄາງ ໑໐໑໔. ແລ້ວຈຶ່ງຍ່່່າງ--------------ອອກມາລະສິ້ນ ໑໐໑໕. ນໍ້າຂີ້ໝິ້ນ-----------------ໃສ່່່ສາດທາລົງ ໑໐໑໖. ຂີ້ໝິ້ນຜົງ-----------------ນຽມຫອມແປ້ງປົ່ນ ໑໐໑໗. ທາຈົນໄວ້-----------------ສິ້ນທີວໄໝງາມ ໑໐໑໘. ສີໃສຫົວ------------------ສິ້ນປ້ອງສາຍບື ໑໐໑໙. ງາມເຮືອງເຮື່ອ------------ຄືສາວສວັຣຄ໌ ໑໐໒໐. ປາກພະຈັນທຣ໌------------ສຸບນິ້ວມືກ້ອຍ ໑໐໒໑. ແຫວນສໍ່ານ້ອຍ------------ສຸບນິ້ວມືນາງ ໑໐໒໒. ປ້ອງຄໍນາງ----------------ຍັນຕ໌ຄໍາມາຄ້ອງ ໑໐໒໓. ເກົ້າກ່່່ານປ້ອງ-------------ປັກປິ່ນມວຍຜົມ ໑໐໒໔. ພໍປະສົມ------------------ຈອນຄໍາສຸບສອດ ໑໐໒໕. ໝາກຕຸ່່່ມຫຼອດ-------------ກ້ອງແຂນຍັນຕ໌ຄໍາ ໑໐໒໖. ແພກະສາ-----------------ຜ້າໄບບັງບ່່່ຽງ ໑໐໒໗. ບ່່່ຽງຊູ່່່ມື້-------------------ເຄີຍເອ້ຊູ່ວັນ ໑໐໒໘. ພຣະຈອມທັນ--------------ຍັງບັນໄປ່່່ຕື່ນ ໑໐໒໙. ນາງຍົກຍິ່ນ---------------ເອົາແກ້ວແຍງເງົາ ໑໐໓໐. ບ່່່ອນໃດເຫງົາ-------------ນໍ້າມັນຈັນທນ໌ໄລ້ ໑໐໓໑. ບ່່່ອນໃດໃຄ່່່----------------ນໍ້າມັນຈັນທນ໌ທາ ໑໐໓໒. ແຊມມາລາ----------------ຣົສຫອມດອກເກດ ໑໐໓໓. ນາງເອົາເພສ--------------ເຂົ້າສູ່່່ໂຮງຄໍາ ໑໐໓໔. ເທວີນໍາ-------------------ສນົມນ້ອຍໃຫຍ່່່ ໑໐໓໕. ເອ້ໂອດໃສ່່່----------------ຊູ່່່ດ້ານຊູ່່່ຂວງ ໑໐໓໖. ນາງເຮືອນຫຼວງ-----------ໄຫຼເຂົ້າລີລາສ ໑໐໓໗. ພຣະບາທເຈົ້າ-------------ບັນຕື່ນອອກມາ ໑໐໓໘. ເຂົ້າໄປຫາ----------------ຫໍບັງສ້ອມອາບ ໑໐໓໙. ຊໍາຣະແລ້ວ---------------ທົງຜ້າຈັກຄໍາ ໑໐໔໐. ເສື້ອບ້າງດໍາ---------------ໄໝຄໍາປັກປ້ອງ ໑໐໔໑. ເອ້ອວດຍ້ອງ-------------ຊ້ອງໜ້ານາງເມືອງ ໑໐໔໒. ຖືເຄື່ອງເຮືອງ-------------ເທວີໝອບເຝົ້າ ໑໐໔໓. ເອ້ແຕ່່່ເຊົ້າ----------------ຖືຮີຕບູຮານ ໑໐໔໔. ພຣະພູບາລ--------------ໃຈຫວານຊື່ນສວ່່່າງ ໑໐໔໕. ເຂົ້ານັ່ງຫວ່່່າງ-------------ຕ້ອຍແກ້ມຕ້ອຍນົມ ໑໐໔໖. ນາງສນົມ----------------ຊື່ນຊົມວ່່່າເຈົ້າ ໑໐໔໗. ບໍ່ໄດ້ເວົ້າ-----------------ກາຣຮ້າຍແຫ່່່ງຕົນ ໑໐໔໘. ອະກຸສົລ-----------------ຕົນທໍາອໍາໄວ້ ໑໐໔໙. ພຣະບາທໄທ້------------ຍໍຍ້ອງວ່່່າງາມ ໑໐໕໐. ບໍ່ໄດ້ຖາມ----------------ເຖິງກາຣລັບລ້ຽວ ໑໐໕໑. ໃຈບໍ່ກ່່່ຽວ----------------ກາຣນັ້ນບໍ່ເປັນ ໑໐໕໒. ຍັງບໍ່ເຫັນ----------------ກັບຕາຕໍ່ໜ້າ ໑໐໕໓. ພ້າຟັນນໍ້າ---------------ມັນບໍ່ເຫັນຮອຍ ໑໐໕໔. ພອຍຮັກແພງ------------ເໝືອນດັ່ງແຕ່່່ກ່່່ອນ ໑໐໕໕. ນອນກາງເວັນ------------ເທວີນວດເຈົ້າ ໑໐໕໖. ເຂົ້າທຽມເຈົ້າ-------------ຊູບຄູ່່່ສອງຄົນ ໑໐໕໗. ນອນກາງຄືນ-------------ສນົມໝຸ່່່ມນ້ອຍ ໑໐໕໘. ໜ້າຊື່ນຊ້ອຍ-------------ສໍານ້ອຍສີ່ຄົນ ໑໐໕໙. ເປັນວົນວຽນ-------------ປ່ຽນກັນບໍ່ຂາດ ໑໐໖໐. ຕັ້ງຄາດໄວ້--------------ຂວບເດືອນສາມເທືອ ໑໐໖໑. ເຈົ້າຫາກເຊື່ຶອ------------ໃຈແທ້ດີຫຼີ ໑໐໖໒. ນາງເທວີ----------------ຜູ້ຫຼິ້ນຊາຍທູດ ໑໐໖໓. ເວຣບໍ່ຫຼູດ----------------ມີທ້ອງຮາມເດືອນ ໑໐໖໔. ເພິ່ນບໍ່ເຫັນ--------------ນາງເບືອນບອກວ່່່າ ໑໐໖໕. ເຂົ້າທຽບເຈົ້າ-------------ພຣະບາທຈອມຫົວ ໑໐໖໖. ຕົວຂ້ານ້ອຍ-------------ໜັກເໜື່ອຍເມື່ອຍລົງ ໑໐໖໗. ຄືກົງໃຈ-----------------ບຸດຕາພຣະບາທ ໑໐໖໘. ເຂົ້າອໍານາຈ-------------ໃນທ້ອງບໍ່ນານ ໑໐໖໙. ຄືກຸມາຣ----------------ກະສັຕຣ໌ອ່່່ອນນ້ອຍ ໑໐໗໐. ໜັກບ່່່ຽງຄ້ອຍ------------ມັນຢູ່່່ເບື້ອງຂວາ ໑໐໗໑. ຂໍຣາຊາ------------------ໃຫ້ທອດພຣະເນຕຣ໌ ໑໐໗໒. ຕັ້ງວິເສສ-----------------ແມ່່່ນແທ້ດີຫຼີ ໑໐໗໓. ພຣະພູມີ-----------------ໃຫ້ຍັບມາໃກ້ ໑໐໗໔. ກອດຄໍໄດ້----------------ໃຫ້ນາງນອນລົງ ໑໐໗໕. ເອົາຫົວລົງ---------------ໃສ່່່ຕັກເພົາຜ້າ ໑໐໗໖. ມືລູບໜ້າ-----------------ລູບນົມສອງເຕົ້າ ໑໐໗໗. ເປັນສີເສົ້າ----------------ແມ່່່ນແທ້ດີຫຼີ ໑໐໗໘. ໂຈມເທວີ-----------------ເຂົ້າໃນຜ້າກັ້ງ ໑໐໗໙. ໄປນອນຮັ້ງ---------------ຢູ່່່ທີ່ບັນທົມ ໑໐໘໐. ເຈົ້າຈູບຊົມ----------------ຮັກນາງກວ່່່າເກົ່າ ໑໐໘໑. ເຫຕນາງເວົ້າ--------------ມີລູກກຸມາຣ ໑໐໘໒. ເຈົ້າປະທານ---------------ໃຫ້ຄົນສືບບ້ານ ໑໐໘໓. ໃຫ້ນາງຕ້ານ--------------ເອົາສິ່ງຣາງວັນ ໑໐໘໔. ໃຫ້ເຂົາທັນ----------------ກັນມານັ່ງເຝົ້າ ໑໐໘໕. ຕາບຕໍ່ເທົ້່າ----------------ຮອດຂວບສິບເດືອນ ໑໐໘໖. ບັ້ນສະເທືອນ--------------ກ່່່າວເຖິງຊາຍທູດ ໑໐໘໗. ມັນຜູດເຂົ້າ----------------ມາເສພນາງເມືອງ ໑໐໘໘. ພຣະບຸນເຮືອງ-------------ບໍ່ເຫັນມິດມີ່ ໑໐໘໙. ນາງຄຶດຖີ່-----------------ບໍ່ຊອດບໍ່ຟູ ໑໐໙໐. ເປັນອຸດສູ-----------------ລິງໂຄມັນໃຫຍ່່່ ໑໐໙໑. ມັນເຂົ້າໃສ່່່----------------ຄືນນັ້ນເໝັນຄາວ ໑໐໙໒. ພິດບາດລາວ--------------ພຍາທທູດໃຫຍ່່່ ໑໐໙໓. ມັນແຕກໃຄ່່່--------------ເປື່ອຍເນົ່າໝົວໂຕ ໑໐໙໔. ແມງວັນໂຮ---------------ຂີ້ຂາງໄຂ່່່ໃສ່່່ ໑໐໙໕. ເປັນໜອນໄຕ່່່-------------ເຈາະບ້ອນບຸ່່່ນໃນ ໑໐໙໖. ເຈາະຫົວໃຈ--------------ຕາຍໄປຈາກໂລກ ໑໐໙໗. ໄປທຸກຂ໌ໂສກ-------------ໃນອະເວຈີ ໑໐໙໘. ອັກຄີໄຟ------------------ລຸກລາມໄໝ້ໜ້າ ໑໐໙໙. ນໍ້າທ່່່ານັ້ນ----------------ແມ່່່ນຕ່່່ອນເຫຼັກແດງ ໑໑໐໐. ລຸກເປັນແສງ--------------ເໝືອນຄົນຈູດໃຫ້